Ik herken je probleem wel, hier ging apart lopen ook super. netjes volgen, slappe lijn en goed contact met mij. maar met z'n 2e leek het soms wel een wedstrijdje wie het hardste kon trekken 
Wat hier goed heeft gewerkt is eerst leren beide aan een kant netjes naast te lopen, werd er toch getrokken direct stil staan en 2 stappen achteruit. druk van de riem af belonen, en weer op weg.
hoe beter het ging hoe meer "vrijheid" ik ze kon geven aan de riem zolang deze maar slap bleef.
het heeft me jawel ruim een half jaar geduurd voor ze eindelijk zover waren dat ze rustiger en relaxt met me mee konden lopen. (80% van de tijd dan
) Wel liep ik in de tijd dat ze heel erg veel trokken altijd met een tuigje om om toch hun nek te sparen, Dusty vooral kon ze hard trekken (liep bij de vorige baas altijd aan de flexriem dus had geleerd altijd te mogen trekken) dat hij er bijna blauw van aanliep, de halsband strak in zijn nek interesseerde hem niks hij trok op full-power door.
Als ik weinig tot geen contact meer met ze kreeg ging ik ook nog wel eens onvoorspelbaar lopen, dus ineens een bocht maken, of links/rechts afslaan. (wel eerst aangeven door middel van een keer aandacht vragen, ik zeg altijd "let op"). vaak keken ze me na een bochtje of 2 aan van "vrouwtje waar gaan we heen" '
blijven oefenen, blijven volhouden en het niet 1x door de vingers zien van ach doe maar. Want dan kun je van voor af aan beginnen.