Mijn vorige hond liep tijdens het spelen een acute hernia op: achterkant helemaal verlamd, twee slappe achterpoten. Zijn gejank ging door merg en been. Als een gek naar de DA gereden, ik was er binnen de 10 minuten. Hij kreeg prikken tegen de zwellingen in z'n rug. Aan 1 poot geen reflexen meer, de andere minimaal. Ik had het niet meer, dat begrijp je wel! Hij lag half verlamd op tafel. De da gaf aan dat het goed en belangrijk was dat ik zo snel was gekomen, i.v.m. de ontzwelling.
Uiteindelijk, na heel goed kijken wat de hond zelf aangaf, en een poosje heel rustig aan, is het ene pootje helemaal goed gekomen. Het andere bewoog nog wel mee maar er zat geen kracht meer in. Hij kon later niet meer echt goed springen vanweg die poot. Maar... het is eigenlijk gewoon goed gekomen met 1 poot die minder was. En hij leefde nog lang en gelukkig... nog zo'n zes jaar, zonder nog echt last van te hebben gehad. Wel ontweek hij grote honden bij het spelen; ik denk dat z'n ruggetje toch altijd wat gevoelig is gebleven.
Ik hoop dat het met jouw hond ook goed komt. I.i.g. kan een hond op drie poten ook prima functioneren, maar daar moet je nog maar even niet aan denken. Sterkte!