Stiekem toch wel een beetje trots... :-)

Zondag ging ik gezellig een stukje wandelen met mijn vriend en natuurlijk Achilles en Cleo.
We gingen naar het park achter bij ons huis, waar we een 'kleine' ronde gingen lopen.
Het kleine rondje gaat als volgt:
je hebt een stuk asfaltweg wat helemaal rechtdoor loopt (met natuurlijk heel veel begroeiing eromheen), aan het einde van het rechte pad heb je een t-splitsing. Van de linkerkant kan je wel zien wat er aan komt, maar van de rechterkant niet, omdat er allemaal begroeiing voor staat. Als je die t-splitsing oversteekt heb je een heel groot grasveld waar ze lekker kunnen rennen.
Normaliter gaat het zo dat Achilles en Cleo op het rechte pad wel bij ons in de buurt blijven (ze lopen dan heel de tijd los), maar zodra we steeds dichterbij de t-splitsing in de buurt komen, gaan ze keihard richting het veld rennen, om tsja... verder op het veld te gaan rennen.
Dit mag ook, dus we laten ze gewoon gaan.

Net als deze keer dus, we waren nog een klein stukje verwijderd van de T-spliting verwijderd toen ze weer een sprint trokken om daar als gekken te gaan rondrennen. 1 minuut later komen wij bij de rechterbocht en wat zie ik... een paard met ruiter!!!!!!
Mn hart schoot in mn keel, want normaal rennen Achilles en Cleo er heen, blaffen ze, rennen ze een rondje er omheen en rennen weer door, want ja...zo'n groot iets is toch wel heeeeel interessant.
Op zich ook geen probleem, want die paarden reageren er amper op, maar de ruiters reageren er des te dramatischer op... Oftewel: "Hou je hond vast!!!!" en wat ik ook wel is te horen heb gekregen: "Als mijn paard jouw hond doodschopt, dan kan t me niks schelen!!!" Die ruiter zal wel probleempjes hebben gehad met dr vriend of iets... Maar goed...

Tot onze grote verbazing liep Cleo al een heel stuk verder (voorbij het paard) en Achilles stond er een metertje vanaf om doodgewoon aan een paar grassprietjes te snuffelen... Alsof het hele edeldier niet eens bestond!!
Hij vond blijkbaar zijn grassprietje veeeeel interessanter en Cleo die vond het rennen veeeeel interessanter

Nou echt! Ik was met stomheid geslagen, en mn vriend idem dito. We stonden als 2 standbeelden naar de honden te kijken en het paard wat lekker rustig doorsjokte...
Ik kon geen woord uitbrengen en het enige wat mijn vriend zei: "Dit heb ik echt nog nooit gezien!!!!" (van onze honden dan he)

Daarna zijn we gewoon verder gaan wandelen, maar oh oh oh, ik was toch wel stiekem een beetje heel erg trots...hihi!

Liefs Brigitte

ja goed he
ik word ook altijd een beetje trots in zo'n geval

Je hebt ook reden om trots te zijn op je kanjers !!

Ze hebben zich zo voorbeeldig gedragen !!

Liefs,
Marie-Rose

dat hebben je honden eens even netjes voorelkaar gekregen!
verwen ze maar nog eens met een extra koekje

Knap hoor, ja dan mag je best trots zijn hoor.

Wat betreft die ruiters kan ik het me ook wel voorstellen hoor dat ze schrikken. Ik heb zelf op een ponykamp eens meegemaakt dat we met de hele groep uit rijden waren en er ineens een keffertje van een erf achter de paarden aangaat. 1 paard was zo geschrokken dat het in een greppel sprong, met kind en al en daarin vast bleef steken. Gelukkig liep het goed af, maar de schrik zit er dan wel goed in.

Mooi zeg!! Liet het paard zo links liggen!
Daar mag je zeker trots op zijn!

Wat goed zeg. Daar mag je zeker wel trots op zijn zeg.Leuk

Groetjes Marianne

nou mag je trots op zijn hoor is ook een deel van socialisatie en dat deel is al goed gedaan
super hoor