Vanmorgen op een bouwplaats geweest ,waar ze naast de aanleun woningen senioren appartementen aan het bouwen zijn..
Sommige zijn al bewoont.
Als ik vanmorgen vroeg dan al die "oudere" zie wandelen met hun hondjes in het aanliggende park is het toch geweldig dat deze groep juist een huisdier hebben..
Wandelen, beweging, sociale contacten, het dagelijkse praatje, niet de hele dag alleen zitten.
Ik denk dat je zou schrikken als je weet hoeveel geld het bespaart aan gezondheidszorg.
En ja, ik kan me voorstellen dat deze mensen niet zitten te wachten op een hyper actieve pup bij de buurman..
Aan de andere kant...
Dan wel een pup die bijna nooit alleen thuis is, dus alle tijd en aandacht om de pup op te voeden.
Zoals geschreven, een plan voor als er wat gebeurt moet je altijd hebben.
Schoonmoeders heeft nu een hondje van 10, en had het idee dat dit dus de laatste hond voor haar zou zijn..
Mocht haar hondje overlijden......al moeten we er zelf eentje uit het asiel of bij een fokker gaan halen, maar daar komt gewoon weer een hondje in huis..
Zou het zo zijn dat ze niet meer voor haar hondje kon zorgen, dan hebben wij haar verzekerd dat het hondje bij ons komt.
Maar het plezier wat een hondje haar geeft is met geen geld of aandacht van ons te evenaren..