Antoinette (gast)
Misschien kan iemand mij helpen. Twee jaar geleden hebben wij een hond Quap een nieuw huis aangeboden, een Bracq de Gascoine. Quap was een zeer onzekere hond met allerlei rare tiqs. Hij was niet veel gewend, reageerde vreemd op andere honden, was onzeker en angstig. Heeft veel meegemaakt en was erg gestressed. Nu is het een behoorlijke zelfverzekerde gezonde gecastreerde reu (dachten we), die leuk speelt en met normaal hondengedrag reageert op andere honden. Hij blijft gevoelig voor veranderingen en stress. We hebben altijd meerdere honden gehad, minimaal 3 en we hebben redelijk kijk op roedels e.d., maar sinds een maand hebben we een pup 4 maanden (reu) uit het asiel een Berner Sennen, Rob. Hij heeft in zijn korte leven al 2 baasjes gehad en toen afgestaan, omdat hij niet zindelijk zou zijn. Nog nooit wat binnen gedaan afgelopen maand. Maar nu het probleem. De oudere hond is vreselijk onderdanig naar de pup toe. Hij gaat op zijn rug liggen, laat alles toe en dat gaat ver. Heel ver. Rob hangt in hem loopt over hem heen, springt op hem en hij corrigeert hem niet, totaal niet. Wel piept hij van de pijn van de melktanden en loopt dan met zijn staart tussen zijn benen weg. Omdat hij hem niet corrigeert, gaat Rob maar door. Ik heb nog nooit meegemaakt dat een oudere hond niet op een gegeven moment aangeeft dat het genoeg is. Af en toe denk ik: straf hem toch af, dan stopt hij wellicht. Gevolg is dat ik het gevoel heb dat ik moet ingrijpen om Quap af en toe tegen het enthousiasme van Rob te beschermen, maar ik weet dat dit niet echt goed is en dat hij het zelf moet doen. Heeft iemand dit ooit meegemaakt of heeft iemand een tip voor me, want ik heb het idee dat Quap het niet zo leuk vindt als wij.
Alvast bedankt Antoinette




