Ik wil hier graag even op reageren 
De vraag die bij mij als geintresseerde rijst is of er geen gevaar bestond op een agressieve reactie op deze dominante handeling van de (tot dan niet agressieve) hond en hoe houd je een vreemde herder tegen de grond met de garantie niet gebeten te worden. Wat voor een voorzorgsmaatregelen neemt een trainer hiervoor ? En is bijvoorbeeld het pand verlaten en de eigenaresse de hond eerst vast laten zetten om dan pas terug naar binnen komen een optie in zo´n geval?
Waarom ik in dit geval heb gekozen voor plat leggen, komt puur door ervaring, lezen van hondentaal en mensenkennis 
Allereerst heb ik uiteraard eerst uitgebreid gesproken met de eigenaar, over de telefoon had ik al veel informatie ingewonnen. Ik moet eerlijk zeggen dat ze vertelde van zijn enthousiasme, maar dat ik niet wist dat het zo erg was!
Verhaal van een eigenaar moet je altijd subjectief zien. Wat de een 'dominant' noemt kan ik werkelijkheid onzekerheid zijn die zich uit in wild gedrag. (precies wat er met Rocky is)
Verhaal wat ik vaak vertel is dat ik gebeld werd door een mevrouw in tranen, haar twee honden verscheurden elkaar vertelde ze, ze wist niet meer wat ze er mee aanmoest, ze wilde ze allebei graag houden, nu zat de een in de woonkamer en de andere in de slaapkamer en ze wisselde ze om en gebruikte dan de badkamer als sluis.
Helemaal in tranen was er verder weinig info uit te halen. Ik ben de dag erna meteen langs gegaan. Verteld dat ze de honden apart moest houden en dat we dan eens zouden kijken.
Wat bleek?
Het waren twee yorshire terriers, er was nog nooit 1 druppel bloed gevloeid (verscheuren is dus een heel subjectief iets). De honden waren het op een dag een keer oneens, gegrom, uitvallen, mevrouw heeft ze meteen uit elkaar gehaald en vervolgens niet meer bij elkaar gelaten.
Honden heb ik bij elkaar gezet, buiten iedere aan de lijn, de honden grommen naar elkaar en het baasje raakt meteen overstuur. Deze honden hebben nog 6 weken, iedere week kwam ik langs, apart gezeten, puur omdat het vrouwtje niet durfde om ze bij elkaar te laten. Als ik ze bij elkaar liet, ging ze buiten staan, want ze durfde het niet te zien. Niets aan de hand, grom, grom, klaar. Ieder ging op zijn eigen plaats liggen. Maar het telkens uit elkaar halen zorgde ervoor dat ze allebei iets handen van: 'wat is er toch, is die ander zo gevaarlijk??' en dan begonnen ze weer.
Na zes weken, met dreigen dat ik niet meer langs zou komen
heeft ze ze bij elkaar gelaten en ze niet meer uit elkaar gehaald, binnen een paar uur lagen ze samen weer te slapen. Baasje vind dat ik een wonder heb verricht
(wat ze van mij gerust door mag vertellen hihi)
Oke, weer terug naar Rocky. Ik kom binnen en wordt onmiddelijk overspoeld door een grote herder reu, scherpe nagels en heerlijk lomp. Baasje staat op de achtergrond te roepen: Rocky NEE, foei enzovoorts.
Ik ben tegen de muur blijven staan, enthousiasme nam geen millimeter af. Baasje had het niet onder controle.
Had deze hond tegen mij opgesprongen uit dominantie, had dit er heel anders uitgezien. Strakke staart, proberen zo hoog mogelijk te komen, mij niet laten bewegen, mij strak proberen aan te kijken. Allemaal niet het geval bij Rocky.
Rocky was gewoon overenthousiast. Zo ontzettend blij dat er iemand was om mee te spelen. Dat zie je aan de staart, die niet hoog staat, niet laag, neutraal en kwispelt als een gek. Oren naar achteren gericht, onzeker dus (je kunt hier niet spreken van onderdanig, want dominant of onderdaning kan alleen voorkomen in een rangrelatie, in een roedel, ik hoor niet tot de roedel en dus kan Rocky naar mij alleen zeker of onzeker reageren. Denk aan een bedrijf. Alleen als ik daar in dienst ben kan ik een manager hebben, iemand die boven me staat, als ik niet tot dat bedrijf behoor, maar een lampje kom vervangen of de post kom brengen, dan heb ik daar dus geen baas, die manager is voor mij geen 'hogere')
Dan kun je de kamer uitgaan, als je dat lukt, want Rocky is geen millimeter bij je vandaan te krijgen. En vreselijk lomp.
Ik denk dan in dit geval vanuit een andere hond. Want dat is taal die Rocky begrijpt. Een andere hond begint met negeren, weglopen. Wat heel moeilijk is als je tegen een muur aangedrukt staat 
Rocky is dus onzeker en heel erg wild. Dan kies ik voor rust geven. Neerleggen, ik neem de leiding, ik zorg voor zekerheid. Normaal gesproken zou de baas leiding en zekerheid en rust moeten bieden. Maar als je dat als baas doet, heb je mij hoogt waarschijnlijk niet nodig...
Plat leggen betekend niet, dat ik heb aan mij onderwerp, ik grom niet, hang niet over hem heen, ik leg hem alleen op zijn zij en praat rustig tegen hem. (en verzoek het baasje te stoppen met roepen en gillen) Hoe je een hond van zo'n formaat plat krijgt is een techniek. Die ga ik hier niet omschrijven.
Dan breng je rust in de hond, op een neutrale toon praten, wachten tot het hijgen gewoon ademen wordt en dan kun je doordringen tot de hond, dan is zijn adrenalinepeil omlaag gegaan.
Dit doe je dus als trainer. En probeer je nooit een beetje zelf uit.
Dit doe je nooit bij een hond die ook maar enigszins agressie vertoont.
(1 a 2 procent van de het probleemgedrag bij honden is abnormaal, dat betekend dat een hond geen natuurlijk gedrag meer vertoont. Hij gaat bevoorbeeld door met aanvallen terwijl je toch alle onderdanigheidssignalen laat zien. In zo'n geval kun je misschien niet anders dan plat leggen, maar dat is inderdaad dus wel heel gevaarlijk, maar goed, zo'n hond is al heel gevaarlijk, kun je je voorstellen omdat hij abnormaal gedrag laat zien. Dit is ook niet iets wat je dan als trainer/GT kunt oplossen)
Maar goed, dat is dus de reden waarom ik in dit geval gekozen heb voor platleggen.
Groetjes, Margje