Let niet op mijn taal/schrijf fouten.Want ik ben gebroken.

3 weken geleden gingen we even boodschappen doen.Maar!! één uurtje weg geweest.
We komen binnen en mijn lieve bordercollie (Bleu merle) Swift van 8 1/2 jaar ligt in een keer doodziek.Snel de dierenarts gebeld en naar de praktijk.Ze wisten het niet.Spuit tegen de koorts en pijn.Ondanks dit alles is Swift toch opgenomen en aan de Infuus(Antibiotica).Na een nachtje daar te zijn geweest mocht ie weer opgehaald worden.Het ging weer beter.Althans dat leek zo.Weer koorts.
Weer een kuur maar nu met de tabletvorm.Alles ging goed!Totdat de tabletten op waren.Pl/min 24 uur na de laatste tablet ging het weer naar de 40 á 41 Graden toe.En ja net voor het weekend.De dierenarts vond het vreemd dat het met deze kuur goed ging(Ondanks iets verminderde lever waarden).Tijdens deze kuur(De tweede in tablet vorm) van 10 Dagen , hebben we besloten om Donderdag 21 Mrt Foto's of wanneer nodig een Echo.
S'morgens voor Swift moest gaan ging ie voor mij zitten en de eerste boodschap die ik van hem kreeg was dat ie niet meer thuis kwam.Ik verwierp dit meteen, ik wou dit niet weten,voelen ,meemaken.
Blij sprong Swift in de auto.Mijn vrouw ging met hem naar de Praktijk.
S'middags ging de telefoon en deelde ze mij mee dat ze niet zo'n goed bericht had.
Alles was uitgezaaid richting longen.He WAT ,Ja hij bleek Kanker te hebben.Vanuit zijn prostaat.
We moeste een beslissing nemen.Via de telefoon moest ik dus iets zeggen.Dat wil je niet. Ook thuis in die laatste dagen ,zag je dat ie pijn had en zich soms afzonderde.
Ja laten we hem maar inslapen,ja nu meteen.


Hij was en is mijn beste vriendje,waar ik alles van kreeg.Altijd vrolijk,hij gaf mij zoveel liefde.
Altijd was ik blij hem te zien en ja dat knuffelen dat ga ik nog het ergste missen.Ik schrijf dit met de tranen in mijn ogen.Ik heb sinds gisteren niets anders gedaan dan gehuild .Ik heb zoveel vragen en snap zoveel niet.WAAROM HEEFT IE DAT NIET EERDER LATEN ZIEN.
De dierenarts snapte er niets van, de foto's toonden,Honderden uitzaaingen van minstens een halve centimeter!Tot in zijn longen.
Hij liet (Bijna)niets zien.Altijd vrolijk.Zelfs op de dag van probeerde hij nog positief te zijn en het niet te laten zien.Zelfs met de tabletten ging het nu minder dan voorheen.

Ik zou nog zoveel kunnen schrijven IK BEN KAPOT EN ZOU HET LIEFST BIJ MIJN EEUWIGE VRIENDJE WILLEN ZIJN.Nog nooit in mijn 50 jaar heb ik zo'n verdriet gehad.
Voor mij is dit een nieuwe Negatieve ervaring en daarom schrijf ik dit.Wetende dat ik niet de enigste ben met deze ervaring.
Ik wist niet dat ik zoveel van hem was gaan houden.Zo erg zelfs dat je hem niet alleen wil laten.




Hierboven dan mijn Swiffie.



























