Pffff....ik lig er nu al wakker van!
Over een week of vijf (in de herfstvakantie) gaan mijn man en ik een weekje weg. Die reis (naar mijn zus in Hong Kong) was al gepland vóórdat duidelijk was dat we uit dit nest, dus nu al, een pup zouden krijgen. We stonden in eerste instantie ingeschreven voor nest dat ná onze vakantie 'klaar' zou zijn, maar toen dat een paar weken geleden geboren was, bleken we daar 'buiten de reutjes' te vallen.
In het nest van Boyk bleken nog wel pups beschikbaar waren, dus zijn we daarvoor gegaan.
In eerste instantie heb ik zelfs getwijfeld of we de trip dan wel door moesten laten gaan: de kids gaan naar opa en oma, maar die kan ik niet ook nog belasten met een, nog veel aandacht vragende, pup.
Naar een pension vind ik sowieso geen optie.
Toen de fokster van ons dilemma hoorde, bood ze aan dat Boyk dan wel een weekje bij haar, zijn moeder en z'n broertje (uit hetzelfde nest) terug kon komen. Blij met dat aanbod zijn we daarop ingegaan.
Nu begin ik echter te twijfelen. Niet dat het me geen prima adres lijkt, maar helemaal zeker weet je het natuurlijk niet. Zo goed ken ik ze niet. Probeer ik nu alles zo zorgvuldig mogelijk te doen om het socialisatieproces zo goed mogelijk te laten verlopen, maar wat komt ie daar tegen? Hoe gaan zij nou precies met zo’n pup om? Mijn eerste indruk van het gezin daar was wel goed, maar toch….
En hoe gaat Boyk het ervaren? Voelt hij zicht straks niet verschrikkelijk in de steek gelaten?
Of is het juist fijn en vertrouwd om een weekje met broertje-lief te ravotten. Hij is dan twaalf weken.
Ik heb nog wel een paar andere opties:
1.Toch samen met de kids naar opa en oma, als blijkt dat ie zich met wat hulp van mijn kids goed kan ‘gedragen’ (voor zover je dat kan verwachten van een pup… Opa en oma zijn trouwens op dat moment ook nog eens heel druk zijn met hun nieuwe huis, dus er is niet voordurend toezicht.
2.Een gezin in de straat met een friese stabij van een jaar hebben min of meer aangeboden Boyk voor een weekje te adopteren.
Ik snap dat het van buitenaf moeilijk advies geven is, maar wie weet kunnen jullie me geruststellen. Vanochtend was ik bijna in staat om de reis te annuleren…
En het even opschrijven helpt ook al...(vandaar het lange verhaal..
)



3 doggies




