Hallo allemaal,
Dit verhaal heeft meerdere onderwerpen vandaar dat ik dit maar bij opvoeding puppy zet. Dat vond ik het meest passend.
Ruim 4 weken geleden waren we eindelijk begonnen met Kyra in de IPO sport, het was super leuk, en ook Kyra vondt het ook geweldig. We hadden de afspraak gemaakt om de week daarna ook op zaterdag mee te gaan speuren. Helaas kwam het er niet van want alles was een dag later helemaal anders.
De zondag er na zijn we met Kyra naar het park hier in de buurt geweest. Ze heeft heel veel rondgerend, we hadden de ballenwerper mee en lieten Kyra de bal ophalen, wat ze altijd super leuk vindt. Toen we naar huis gingen, zagen we Kyra ineens met 1 van haar achterpoten trekken, en raar lopen. Eerst dachten we nog dat ze zich had verstapt. Maar we hadden besloten dit tot maandagochtend aan te kijken en als het dan nog niet over was om naar de dierenarts te gaan. Maandagochtend was het inderdaad niet over, ze liep raar, ging vreemd zitten en als ze te druk was met haar poten, dan kromp ze ineens in elkaar en trok haar achterpoot omhoog en begon dan heel erg zielig te piepen. Dat was echt niet leuk meer. Dus heb ik maandagochtend direct de dierenarts gebeld. Ik kon daar aan het einde van de middag terecht. De dierenarts vroeg naar de symptomen, en voelde aan haar achterpoot. Hij gaf aan dat het een scheurtje in haar kruisband kon zijn of een verrekte kruisband. Hij gaf wel aan dat als een kruisband is gescheurd hij dat kan voelen en nu voelde hij niets. Kyra kreeg voor 7 dagen pijnstillers mee en er werd volledige rust voorgeschreven. 4 weken lang niet los, alleen aan de lijn lopen, hooguit 20 minuten per wandeling lopen, niet spelen, niet naar de sport om te trainen enz. Alles wat haar poten zou belasten mochten we niet doen. Wat een drama zeg, ik zag de bui helemaal hangen. Kyra zit vol in de pubertijd, heeft energie voor tien en wil graag dingen voor ons doen. Maar ja het beste voor Kyra, want 4 weken volledige rust is niets op een heel hondenleven. Maar leuk is anders kan ik je vertellen, we hebben vaak zoekspelletjes in huis gedaan en veel commando's geoefend en nog wat nieuwe commando's aangeleerd, maar meer konden we ook niet doen. Wat is Kyra vervelend geweest, ook heel logisch aangezien ze niets mocht doen. Pff, ik dacht dat er nooit een einde aan deze 4 weken zou komen, wat duurt de tijd dan lang.
Maar het resultaat is er, na twee weken liep ze al stukken beter, en de pijnstillers deden meteen hun werking. In de laatste week ben ik langere wandelingen gaan maken aan de lange lijn, met ook grotere en andere rondes. De eerste keer dat ik dat met Kyra deed zag je haar helemaal opbloeien, ze was zo gelukkig. Heel fijn om dat weer eens te zien. Deze week ben ik begonnen met haar weer los te laten in het bos waar ik voorheen ook elke dag naar toe ging om drie kwartier, en 4 tot 5 rondjes te lopen daar met Kyra. Nu ben ik begonnen met eerst 1 rondje en gister 1,5 rondje. Het ging super goed, Dus vandaag doen we een grotere ronde. Kyra sliep in de periode dat ze haar poot niet mocht belasten ook bijna niet meer omdat ze haar energie bijna niet kwijt kon, en nu slaapt ze weer lekker veel.
Het was echt erg vervelend, je zit in het begin in alle onzekerheid, en twijfelt of je wel de dingen weer kunt gaan doen die je eerst ook kon doen met Kyra. Aankomende zaterdag beginnen we ook weer met de IPO training, dus dan zal ze haar achterpoten weer volop gaan gebruiken. We wachten dit af, en als het goed gaat gaan we er mee door. Mocht het niet goed gaan hebben we toch besloten om er of mee te stoppen of nog langere tijd te stoppen, maar de vooruitzichten zien er goed uit, want ze gaat elke dag los als ze mee naar het bos mag.
Wij zijn allebei erg blij dat het weer zo goed gaat met Kyra, Eerst al dat gedoe met het voer, waar we niet van wisten wat er aan de hand was. Toen dat net was opgelost, kreeg Kyra dit. We gaan er vanuit dat aankomende zaterdag alles goed komt, maar de zorg om haar poot blijft wel vooral bij mij.
Groetjes Marit en een poot van Kyra



3 doggies