Ik heb een kruising Mechelse Herder van 13 jaar oud. Ze is eigenlijk nog heel fit, loopt iedere dag 3,5 km mee door de duinen, speelt af en toe nog met andere honden, etc. Ze doet het super goed en mensen schatten haar bijna altijd jonger.
Ze heeft milde artrose waar ze pijnstillers voor krijgt (rimadyl) en ze heeft een hartruisje, daar krijgt ze (nog) geen medicatie voor. Overigens best vreemd, de ene keer zegt de dierenarts dat ze hem duidelijk hoort, het jaar daarop dat het nauwelijks hoorbaar is. Heb een aantal jaar geleden een hartscan laten maken en toen viel het allemaal wel mee. Toen ik haar adopteerde uit het asiel had de dierenarts daar geconstateerd dat ze een "sporthart" (onrgelmatige hartslag) heeft. Die had geen hartruis opgemerkt. Ik merk eigenlijk nooit dat ze er last van heeft, alleen als het erg warm is, daar kan ze niet zo goed tegen.
Ze hijgt eigenlijk bijna nooit. Na een flinke wandeling staat haar bekje een klein stukje open, da's echt pas sinds een jaar of zo. Ik was net bij vrienden op bezoek en Punk had de hele avond naast me op de bank liggen slapen. Toen ik opstond en zij haar kopje optilde zag ik dat ze flink aan het hijgen was. Mijn vriendin zei dat haar hond dat vaak deed als hij moest plassen. Dus meteen naar buiten, maar ze ging maar niet zitten, dus volgens mij hoefde ze gewoon niet en was dat niet het probleem..
Dus mijn vraag is.. wat zou de reden kunnen zijn dat ze zo hijgt? Gewoon ouderdom? Vocht achter de longen in verband met haar hartruis? Ze hoest overigens niet als ze opstaat. Ze hoest eigenlijk nooit. Ik stond vijf minuutjes buiten met haar en toen hijgde ze niet meer, misschien vond ze het gewoon te warm daar binnen?




