Heel veel sterkte met het verlies van je hondje.
Het is zeker niet zomaar een hond, het was je maatje voor het grootste gedeelte van je leven. Het heeft tijd nodig om dit te verwerken.
Op een gegeven moment kun je het een plaatsje geven.
Ik heb zelf een aantal jaar geleden voor de eerste keer een hond verloren aan kanker, dus ik weet ook hoe het voelt, net als heel veel andere hier.
Het verlies gaat plaats maken voor de mooie herinneringen, als ik nu aan haar denk zie ik zo veel mooie dingen die we samen gedaan hebben.
Het gemis blijft...
Denk aan de mooie momenten, je hebt je hondje een geweldig leven gegeven en ze heeft maar zelfs 17 jaar mogen worden! Daar mag je trots op zijn.