Het is absoluut geen leuk honden verhaal, maar weet niet waar ik het ander plaatsen moet.
Wij hebben eergisteren werkelijk een nachtmerrie meegemaakt.
Ik had me sochtends net ziekgemeld van mn werk, want had/heb een griepje te pakken.
Ik wou nog ff de hondjes snel naar buiten doen om een rondje te lopen en dan snel weer mn bedje in. Niek(mn vriend) die was al vroeg naar kantoor gegaan in Den Bosch.
Het rondje zat er bijna op, tot dat ik een Stafford heeeeel hard op ons af zag rennen zonder lijn, zonder baasje, ik kon nog net Bailey (pup 12 weken) optillen, en hij greep Hummel (2jr) in zn oor/wang. Ik schreeeuwde het uit en Hummel ook, ook bailey was zo aan het piepen, ze was zo bang, dat ze van mn arm afsprong en heeel hard weg rende. De Stafford had hummel nog steeds beet en zag bloed langs zn oor lopen, niemand die me kwam helpen en ik kreeg mn Hummeltje niet los van die hond. Na een tijdje kwam er een auto aan die stopte en toeterde heeel hard in de hoop dat hij losliet, maar geen resultaat, ondertussen schreeuwde Hummel het uit en was ik helemaal in paniek, ook omdat mn Pup weg gerend was, maar in eerste instantie omdat Ik echt niet wist wat ik moest doen en ik mn lieve Hummel niet los kreeg van die hond. Er kwam een Meisje aan gerend, en zei dat ze die hond ook al bij haar door de straat had zien lopen en dat ze geeeeen idee was van wie die hond was, ze greep hem wel in zn nek in de hoop dat ie loslies, dit deed ie eerst niet maar na een aantal minuten (denk ik ) liet ie eindelijk mn Hummeltje los. Ik nam hem in mn armen en zag dat ie bloede (mn hele jas zat onder). Het meisje nam voordat ik haar kon bedanken de hond mee, ik had onthouden dat ze een shirtje van de JUMPER aan had. Maar ik had alleen maar oog voor Hummel, de man in de auto wou me met hem naar de dierenarts brengen maar ik wilde eerst Bailey terug. Ik dacht die gaat vast niet ver weg, maar ze was nergens te bekennen:(! In paniek belde ik Niek op, hij kwam meteen vanuit Den Bosch zo snel mogelijk naar Enschede gereden, ondertussen had ik Hummel nog steeds bij me en wou met hem naar de dierenarts, maar ik was helemaal alleen, ik moest eerst mn Bailey terug. Ik heb de buurman gevraagd om te helpen zoeken en ondertussen had Niek een stel vrienden opgetrommeld en mn schoonmoeder kwam ook helpen zoeken, We vonden haar nergens:(! Ik wa radeloos, mn schoonmoeder ging met Hummel naar huis, hij was nog aardig rustig en ik had besloten om eerst Bailey te zoeken en als mn vriend thuis kwam, naar de dierenarts te gaan. De hele buurt is ondertussen gaan zoeken maar nergens was ze te vinden. Ook toen Niek thuis kwam, was ze nog niet thuis:(.
Ondertussen zijn we met Hummel naar de dierenarts geweest en viel het gelukkig mee, wat schrammetjes en sneetjes, en zn wang is gekneus ook is het nu helemaal rood en blauw, maar het had veel erger kunnen zijn.
Maar Bailey was nog steeds niet terug, de hele dag hebben we gezocht, tis zoon kleintje en het was zo koud en het begon ook nog te sneeuwen. Ik was zo verdrietig, ik had me al allemaal dingen in mn hoofd gehaald. Toen ze rond half 4 nog niet terug was, hebben we fotos van haar opgehangen en foto's bij de buurt in de brievenbus gedaan. Toen we hier bijna klaar mee waren, kwam er een buurtvrouw aangerend dat ze Bailey gevonden hadden! Ik was zooooooooooooooo blij, ik ben nog nooit zo blij geweest. Daar zat mn kleine meisje bij een man in de jas, helemal koud, maar meteen heeel blij toen ze ons zag. Ze heeft (volgens die man) de hele dag buiten gezeten en hij heeft haar pas om 5 uur onder een bosje gevonden. Ons arme meissie heeft de hele dag buiten in de kou en sneeuw gezeten:(! Ik voel me zo schuldig, over allebei. We zijn meteen met haar naar de dierenarts geweest, deze zit bij ons om de hoek en ze waren ook op de hoogte van de vermissing van Bailey. gelukkig mankeerde ze niks. Uiteindelijk kwam ik er ook nog achter dat dat meisje van de JUMPER de eigenaar van de hond was. lekker achterbaks om te doen dat ze de hond niet kende. Achteraf had ik het kunnen weten.
Nu 2 dagen later huppelt ze weer gezellig achter Hummel aan.
Echter Hummel heeft heel veel last van zn wondjes en kneuzingen. Hij slaapt de hele dag en kan nog niet echt spelen met Bailey, als zou ie heel graag willen. Ik voel me zo schuldig:(!
We weten waar de eigenaren van die Stafford wonen (tegenover ons) en hebben een grote bos rozen gekregen en ze betalen de dierenarts rekening (als ze weer geld hebben 1 april).....
nou dat was ons dagje wel.... Krijg het beeld van Hummel in de bek van die hond maar niet uit mn hoofd...
Zelf heeft hij me ook nog gebeten in de vinger.
Vinden jullie dat we aangifte moeten doen?
Wij zelf willen geen ruzie in de buurt en het zijn niet echt mensen waar je graag ruzie mee wil, ook wil ik niet dat die hond wat aangedaan wordt, ik denk dat ze zich al schuldig genoeg voelen.
Ff van me afschrijven...:(



3 doggies






















