(Ik wist niet waar dit topic geplaatst moest worden, sorry modje's)
Hoi,
Zoals sommigen van jullie weten hebben wij sinds mei vorig jaar er een hondje bij, Marley een 11 maand oude Australian Labradoodle, hij is een reu.
Wij hebben gisteren een mail ontvangen van de fokker dat helaas bij Marley's opa en oom de ziekte van Addison is ontdekt...
Ik heb nu al een beetje opgezocht wat dit voor een ziekte etc.
Maar ik heb eigenlijk nog nooit van deze ziekte gehoord, ik weet dat het een erfelijke ziekte is. Maar je kan deze ziekte alleen testen bij een hond die ziek is met de volgende symptomen:
- Geen eetlust
- Diarree
- Lage bloeddruk
- Bruine pigmentatie
- Vermoeidheid
- Zwak gevoel
- Spier- en gewrichtspijn
- Buikpijn
- Uitdroging
- Misselijkheid
- Braken
- Vermageren
Marley is een springlevende pup. Wat me wel opvalt is dat hij vaker braakt. Afentoe heeft hij last van diarree...
Maar het betekent natuurlijk niet dat Marley deze ziekte moet hebben.
Nu heb ik nog wat vragen aan jullie:
Heeft iemand van jullie ervaring met deze ziekte?
Wat doet het met de hond?
Hoe groot is de kans dat Marley deze ziekte heeft/krijgt?
Als Marley deze ziekte zou hebben dan moet hij zijn hele leven medicijnen slikken, moeten wij die betalen? Of de verzekering? Of de fokker?
Ik denk dat ik alles heb vertelt en gevraagd, maar als jullie nog wat moeten weten, vraag het maar.
Alvast bedankt!
Groetje's Dewi


3 doggies






)Maar goed, dat zijn zorgen voor.....hopelijk nooit (of later)
thuisgekomen voelde het niet goed en na een kwartier zoeken kwam ik op addison uit naar andere dierenarts addison test gedaan en binnen een paar uur de definitieve diagnose ( en gelijk weer aan het infuus omdat ze weer dood en doodziek werd) na medicatie knapte ze met het uur op
maar het is een prijzig is, denk 50 euro aan medicatie in de maand, en 2 x per jaar een groot bloedonderzoek ad 90 euro, ze is nog jong en hoop haar nog vele jaren bij ons te houden! geef het in ieder geval door aan je dierenarts dat bij ziekte er getest gaat worden op addison! ook als hij naar een pension of oppas gaat, vaak wordt een crisis getriggered door zoiets, onze hond had ook de eerste ( nog redelijk lichte) verschijnselen tijdens onze vakantie