En ik ook 
Na een voor mij best lastig 2012 is 2013 met een onverwachte verrassing begonnen. Het was nogal een onderneming en ook eigenlijk helemaal niet gepland, maar we zijn er enorm op vooruit gegaan. Wat een heerlijk fijn en harmonieus huis, een huis zoals thuis moet zijn. Eindelijk een plekje om tot rust te komen, te ontspannen en gewoon heerlijk te leven.
Lekker bezig met settelen hier en lekker tutten in huis. Straks in voorjaar lekker en vooral ontspannen in de tuin aan de slag.
Een 'moet zo zijn' story '
Be Careful What You Wish For. Een verlangen het universum ingeschoten en nu 3 jaar later mag ik mijn appelboompje planten in de tuin van het huis wat ik al 3 jaar lang visualiseer
Dat zo'n droom dan ineens als donderslag realiteit blijkt te worden is best wel even een behoorlijk wake up call.
Het appelboompje is mijn nog tastbare lijntje in de materie met Lily Jane. Klein boompje met een overdaad aan reusachtige appels. Ieder jaar liep 'madame' smachtend langs de boom te draaien tot de appels rijp genoeg waren om eetbaar te zijn, met een verlangend blik van van ieniemienie vruchtjes tot de appels in ontwikkeling naar mij. En aaaaaaah, als ik dan eindelijk na twee maanden smachten zei; "toe maar meisje" ... dat verheerlijkte koppie die de lekkerste, dikste, sappigste appel uit de boom trok 
De herinneringen aan haar in de tastbare materie heb ik moet achterlaten in mijn ver-huis, maar het appeboompje moest en zou mee. Ik wens, ik wens, ik wens dat hij het redt en wortel mag schieten, dat er ten minste 1 hele lekkere, dikke, sappige appel komt ... proost op jou meisje '
En op ons nieuw thuis. En ze is immers over-al 
Jip, gaat z'n nest hier ook wel vinden. Geen gestress meer 'van jeweetwel' kleine man. De harmonie gaat jou heel goed doen en samen gaan we bollen poten in de tuin, gewoon omdat het fijn is samen in onze tuin te zijn. Genieten van de openheid en de ademruimte, net zoals we dat nu al in dit huis voelen, ook al is het nog zo nieuw en moet 'het looppad' nog 'ingesleten' worden.
Ach, al die nieuwe luchtjes wennen wel en al die geluiden ook. Over een paar weken weet je niet beter meer. Dat je tegen mijn zorgvuldig pas in de grond geplaatste appelboomtje 1 keer je poot lichte vond ik wel een mooi symbolisch en verbindend gebaar. En nogal stoer, aangezien je sinds onze komst hier alleen in hoge nood je puppenplasje durfde te doen. Maar de eerste rotspartij is al aangelegd rondom die boom, hemelwater is wat dit boompje nodig heeft en eindeloos veel vertrouwen in de vruchbare kracht van de universele en onvoorwaardelijke liefde.
Proost op thuis



3 doggies





En dat appelboompje van Lily Jane zal ook moeten wennen, maar die gaat het doen.


















