Heey heey.
Met Randy gaat het de laatste tijd niet echt super goed
.
Vorige week zijn we met hem naar de DA geweest (8 september!) toen dus bleek dat hij "lichte" atrose had. Het viel dus opzich allemaal wel mee en hij kreeg speciale brokken.
Het leek even goed te gaan en hij was volop vrolijk! Maar hij knaagde héél erg vaak aan z'n pootje, naja tuurlijk dachten wij! Hij heeft een bloedonderzoek gehad en die haren groeiden weer aan dat kriebelt misschien wel..
(Nou niet dus! Dat is een teken van pijn
)
Van de week ging dus alles nog prima, hij liep lekker ver mee met het uitlaten, tot gisteren. Hij zakte opeens door z'n achterbenen
Mijn moeder gillen tegen Randy "kom hier kom hier!" het ging langzaam maar hij kwam.
Mijn moeder was dus helemaal over haar toeren en heb ik mijn vader gebeld om ons op te halen met de auto.
Toen ben ik met iemand anders even mee gaan lopen om even tot rust te komen..
Eenmaal thuis de DA gebeld, het was avond dus we werden door "verwezen". Na het nummer gebeld te hebben kwam mijn moeder een beetje boos aangelopen "verdorie, we mogen er niet heen komen! Het is geen spoedgeval! Maar we moesten bellen als hij verslechterde"
Nog nooit zo iets geks gehoord!!!
Vanmorgen ging het al ietsje beter met hem (YES!) vlak voor dat ik naar school ging begon hij weer een beetje raar te lopen, mijn moeder toch weer de DA gebeld. Kon vanmorgen terecht komen.
Hij heeft dus ZWARE atrose en z'n evenwicht was op dat moment niet goed. Ook heeft hij een shot gehad en een prik tegen de pijn, hij heeft medicijnen mee gekregen en moet volgende week weer terug komen.
En we hopen nu écht dat hij stabiel blijft en niet weer rare dingen gaan uitspoken want we willen hem nog echt niet kwijt!
En eigenlijk voel je, je ook nog schuldig omdat er allemaal voortekenen waren.
1: Hij had geen interesse meer voor andere honden
2: Hij was strontvervelend (stokjes opeten ect, tuurlijk! Hij had pijn!)
3: Hij ging telkens zitten, we dachten dat hij zich aanstelde omdat hij dat vroeger altijd deed.
Toen mijn moeder dat allemaal met mij even had kon ik mijn tranen al helemaal niet inhouden.. En hij vindt autorijden al zo geweldig, we gaan dat sowieso nou vaker met hem doen..
Groetjes Ramona en 2 pootjes van Randy en Benji



3 doggies






Het knapt me toch wel erg op.

.



