" Logan is altijd al erg enthousiast geweest naar andere honden toe en dat laat hij dan ook duidelijk merken met zijn houding en de stand van zijn staart en oren en ontelbare piepjes, grommetjes en verschillende soorten hijgen om duidelijk te maken dat hij wil spelen.
Al die signalen heeft hij nog steeds maar hij heeft daar in de laatste paar weken een schepje bovenop gedaan met zijn nekharen die rechtovereind gaan staan.
Nu lijkt mij dat een duidelijk signaal van dominantie maar de rest van zijn lichaamstaal spreekt dat dan weer tegen.
Het lijkt mij geen uiting van angst of onzekerheid want dat gaat vaak gepaard met weer een aparte grom dat betekend dat hij een persoon of hond liever niet in zijn buurt wil hebben. Dan is zijn hoofd laag en beweegt voorzichtig weg van dat waar hij zich niet helemaal zeker over voelt. In dit geval doet hij hetzelfde als wanneer hij gaat spelen. (dat doen alsof hij wegrent om een achtervolging uit te lokken).
Ik heb ook het idee dat hij het bij zowel reuen als teefjes doet en bij honden.
Als de andere hond begint te grommen en te blaffen gaan de haren meteen liggen en ontwijkt hij de situatie zoals hij altijd al heeft gedaan.
Iemand wat ideeën over wat het is/kan zijn? "
dat viel mij op, want wat je ziet kan dus ook prima bij een onzekere opgewonden hond passen
waarom zou een zelfverzekerde hond gaan grommen, die loopt gewoon weg, en kijkt niet meer om, tenzij hij/zij het echt nodig vindt zijn punt te maken of een zware correctie uit te delen
maar dat zie je zelfverzekerde (wat vaak dominant genoemd wordt) honden zelden doen, helemaal niet nodig, hun taal is zo helder voor andere honden, ze hebben zoveel zelfvertrouwen en rust, die maken zich niet zo druk.
wat ik lees is een beetje onhandige hond, die heel veel wil, maar eigenlijk niet zo goed weet hoe
misschien (en das maar misschien hoor, je schrijft daar verder niks over0 maar misschien laat je de hond te veel zelf oplossen, is tie daar momenteel niet zo goed in, en krijgt hij dus last van spanning en onzekerheid. Borstelen is jezelf groter maken en meer geur verspreiden onder spanning, dit zie je eigenlijk alleen in situatie's die kunnen gaan ontsporen.
ik heb dan ook eigenlijk maar 1 advies: laat je hond minder zelf oplossen, want hier gaan een keer problemen van komen, nu reageert hij dus nog conflictvermijdend zo gauw de andere hond in gaat op zijn uitdaging met een blaf of een grom terug (hij heeft de duidelijkheid dan waar hij eigenlijk omk vraagt) maar of dat zo goed blijft gaan...........
en over dat enthousiasme
is het dat?
of het is vooral opwinding?
wat zie je aan die staart, dat hij hard heen en weer zwiept, of zit hij lager en gaat de staart vriendelijk heen en weer en zijn de oren ontspannen en niet stijf naar voren gericht
interpreteren van lichaamshouding is ontzettend moeilijk
maar pas op (en dat geldt voor mij en mijn eigen hond ook hoor) dat je niet te makkelijk uitgaat van wat je denkt te zien (kwispelen is enthousiasme, grommen en borstelen is lef hebben)
als ik heel eerlijk ben: als ik een andere hond zie gaan borstelen, gaan er een paar alarmbellen rinkelen, want dat is geen rustige zelfverzekerde hond, dan staat daar een hond onder spanning waar heel makkelijk een vervelend gevolg op kan komen.
ik weet niet hoe oud je hond is, maar het klinkt jong, wat onervaren en misschien wat te veel aan zichzelf overgelaten om lastige situaties op te lossen, daar worden echt niet alle honden socialer van, in tegendeel, soms is het beter om dit soort situaties wat te mijden, of je hond kort mee te roepen (als hij losloopt) en weg te lopen, dan geef jij aan: niks geen gezeur, ook geen "gespeel", we gaan gewoon lekker samen verder
(want spelen is zelden spelen, spelen is 9 van de 10 keer een krachtmeting bij de ontmoetingen met honden die elkaar niet goed kennen)