Pffff... Moet mijn hart eens luchten...Kweet niet, kvoel me niet zo goed.
De laatste tijd geeft Kyra me het gevoel dat ze niet gelukkig is bij mij.
Ze sliep vanaf dag 1 altijd naast mn bed op een verhoogje, nu is het al 3 weken dat ze vrijwillig aan de muur gaat gaan slapen die ver van mij ligt. Vroeger toen we gingen wandelen liet ik ze los en als ik ze terug riep kwam ze meteen en ik beloonde ze daar ook voor. Nu loopt ze gewoon haar eigen gang en wanneer ik sta te zingen of springen, dan komt ze nog niet ! Ik versta er niets meer van. Als we thuis zitten, dan kwam ze vroeger altijd aan mn been om ge aaid te worden, nu ligt ze in haar mand of op de grond en wanneer ik dichter kom loopt ze weg en gaat ze ergens anders liggen. Ze staat altijd aan de deur te wachten voor te gaan wandelen, en wanneer ik dit doe is ze gelukkig maar doet ze har eigen gang en houdt ze geen rekening meer met mij. 2 maand geleden was ze volledig zindelijk, nu sinds kort doet ze terug ALLES binnen. Zelf in haar bench, ben ten einde raad. Iedere dag zoek ik een uitdaging zodat ze me misschien weer zou "leuk" vinden. Zoals vandaag : Ik ben gaan wandlen in het park, allemaal leuk en wel. Tot op het moment dat we thuis kwamen, dan zondert ze haar weer af en loopt de hele tijd te mokken. Ze komt alleen maar als ik een snoepje heb in mn handen. Het voelt alsof ze niet gelukkig is bij mij, en dat doet behoorlijk pijn... Misschien weet er iemand waarom ze zo doet ?







Is goed voor de band tussen hond en baas!
, is niks zieligs aan!

Echt waar.. wij hebben een herplaatser en ze is zich echt meer aan ons gaan hechten doordat we samen cursussen hebben gedaan 






