Ze is er alweer bijna een jaar.

Bijna een jaar geleden plaatste ik in de koffiehoek dat het toch niet zo goed bij Faya's (inmiddels weer oude) eigenaren ging en dat ik had besloten haar op te halen. Dat was zo afgesproken en daarbij kon ik het toch niet over mijn hart verkrijgen om haar weer ergens anders naar toe te laten gaan zonder dat ik er zicht op kon hebben wetende hoe ze is met haar rugzakje.

En nu is het dus alweer een jaar terug. Een jaar waarin er veel is veranderd. Ze is niet meer de Faya die ze was, ze is ook nog niet de Faya die ze kan zijn.

Toch ben ik supertrots als we weer iets bereiken waarvan ik niet had durven hopen dat het ooit zou gaan gebeuren. Wat voor anderen iets doodnormaals is is voor mij een mijlpaal.

En als ik haar dan zo languit op haar kussen zie liggen met haar speeltjes en katten om haar heen dan weet ik dat het goed is. Nee het is niet de hond die het gemiddelde mens zou willen maar ze is wel mijn vriendin. Mijn mafkees die met haar streken aan de ene kant hoofdpijn veroorzaakt maar aan de andere kant ook een brede glimlach. Want ze durfde het toch wel maar mooi weer.

Samen redden we het wel. Zoals mijn moeder mooi zei: 'Jullie zijn elkaars waakhonden'. En dat is misschien ook wel zo.

Dit is geen jaar terug maar een van de meest recente foto's. Die van een jaar terug vind ik helemaal niet leuk om te zien haha!

Wouw ze boft maar met jou! Dat is echte liefde!

wat fijn dat het zo goed gaat

fijn dat het zo goed gaat !

Knappe Faya ze heeft het echt getroffen met jou als baasje ... echt petje af voor jullie allebei wat ik her en der gelezen heb is het geen gemakkelijke weg geweest, want elke overwonnen mijlpaal doen jullie samen ... 

Op naar nog veel meer gelukkige jaren samen 

Je hebt al zoveel bereikt, en dat wordt steeds een beetje meer.Maar je hebt er een vriendin bij met alle nukken en grillen en niet een vriendin die overal ja en amen op zegt.Denk ook niet dat dat een hond zou zijn voor jou, één met een beetje pit en een beetje dwars is meer iets voor jou en dat heb je gekregen met Faya, geniet ervan ,dat maakt het ook zo leuk.

Dank jullie wel voor de lieve woorden!

En dat is helemaal zo Helene haha. Ik hoor graag wat er niet goed is om het zo maar te zeggen. Anders wordt het zo snel saai he.

Het was gewoon dat ik terug zat te kijken en dacht jemig, alweer bijna een jaar.. De tijd vliegt.

Dat ze kwam had ik het idee dat alles wat zou veranderen meegenomen was maar dat ze gewoon mag zijn wie ze is. Als dat betekende dat ik er niets aan kon veranderen dan was dat maar zo. (Er was een GT geweest die het woord inslapen meer dan eens had laten vallen dus nou ja he..)

Het grappige is dat er natuurlijk evengoed een hoop veranderde maar dat ze vooral is wie ze is. Ze houdt zich totaal niet in, doet gewoon wat ze wilt en wat zij denkt dat goed is. In het begin moest ik het eruit trekken, stond ik haar zelfs echt uit te dagen om iets geks te doen en nu moet ik het afremmen. Maar goed, ik rem het toch liever af.