Jaja, na zo een lange tijd wachten komt op 16 februari dan eindelijk een kleine pup hier in huis.
13 jaar geleden staat nog in mijn geheugen gegrift als de mooiste dag van mijn leven. Blij als een kind (letterlijk eigenlijk) mocht ik met z'n allen de hond ophalen.
En nu over nog maar een week gaan we weer met z'n allen weg, maar dan om mijn eigen hond op te halen.
Gister spulletjes ingekocht. Halsbandje, riempje, mandje.. Puppypads.
Puppypads? 13 jaar geleden gebruikte wij gewoon de krant!
En even voer kopen werd hem ook niet. Te veel granen in de brokken. Vers vlees is mijn kleine vriesvakje? Helaas.
Huis in nu eindelijk puppyveilig. En gelijk helemaal opgeruimd. Ik moet vaker een pup beginnen, mijn huis wordt er blij van.
Dus de puppy mag komen!
En iedereen is zo enthousiast. Maar wat is het voor een ras? Een Oostenrijkse Pinscher. Elk gezicht vertrekt bij het woord Pinscher. Beetje jammer, ze lijken geeneens op Pinschers. En dus draag ik standaard foto's op zak. Weliswaar op de iPhone.
Na een foto smelt iedereen, ik heb gelijk allemaal nieuwe vrienden en oppasadresjes. Kijken hoe lang dat duurt.
Oja. Dick.
Dick?
Ja, want wanneer ik zeg dat hij Moby gaat heten valt er stilte.. Gevolgd door Dick?
Nee, geen Moby Dick! Gewoon Moby.
Ze moeten er even aan wennen.
Dierenarts, uitlaatservice (ik moet mezelf en de hond onderhouden enkele dagen he) en puppycursus zijn gereed.
Nu hopen dat ik ook nog eens een leuke man tref op de cursus 
Moby, ik ben er klaar voor hoor!



3 doggies


.










