tosca (gast)
ik ben op, ik ben leeg, mijn trouwe vriend gaat sterven, hij kijkt me aan en ik kan niets voor hem doen.
gewoon der zijn en knuffelen, hem zeggen dat ik hem graag zie.
het begon allemaal woensdagavond, toen zakte hij door zijn poten, hij lag daar maar.
ik denk: het is de ouderdom, hij is nu 12 jaar geweest.
donderdag was der niets meer aan te zien, terug vrolijk, hem rollen in het gras, ben der toch mee naar de d'arts geweest, hij zegt dat het waarschijnlijk is omdat hij iets "slechts had gegeten, en waarodoor hij effe in schok is geweest. hij heeft twee spuiten gehad: een pijnstiller en iets om zijn darmen terug beweeglijker te maken,omdat hij daar heel weinig beweging in hoorde. gisterenavond zat er niets meer in, hij wilde niet eten, niet drinken. vandaag hetzelfde, nog eens naar de d'arts gebeld, en hij zal nu de bloeduitslagen afwachten, komen deze namiddag binnen.
ik ben bang dat hij zal sterven, hij is mijn alles, ik neem nu al langzaam afscheid, het doet zo'n pijn...


















