Vandaag is het 2 maanden geleden dat ik mijn allerallerallerliefste moest laten inslapen.
Ik begin stillaan in te zien dat ik verblind was door liefde. Ze zag er echt niet goed uit de laatste maanden. Jeetje, dat ik dat niet zag?
Zondag heeft mijn oma beslist om zich bij mijn Soutkin te voegen. Ze kunnen nu samen wandelingen maken.
Ik begrijp het niet. Ik vat het niet. Ik snap het niet.
Waar zijn ze? Hebben ze nog pijn? Zijn ze gelukkig?
Ik wou dat iemand het me kon zeggen!
Ik mis jullie 



