uhm, mijn eerste husky is eigenlijk door het asiel door ons aangesmeerd, wij waren op zoek naar een hond dat buiten kon. eigenlijk naar een erf/boederij hond. En toen kregen we Roan mee. Voldoet aan alle vooroordelen van de husky. Wegloper, jagen, stropen, geen persoonlijke band enzovoort. Toen we hem een paar maanden hadden zochten we een maatje voor hem. Misschien dat zijn gedrag dan minder zou worden. (tegenwoordig weet ik wel beter, en zou ik Roan een super huisje kunnen bieden. Maar toen helaas niet. Met de huidige kennis is alles anders) en zo kregen wij opnieuw een hond "gedumpt" Silver, de mensen kwamen kijken. Het ging goed tussen Roan en Silver en weg waren ze weer. Verder totaal geen contact meer kunnen krijgen met deze mensen. Maar goed, wij hadden er ineens een husky bij. Het gedrag van Roan werd niet beter, en wanneer hij zich tot bloedend toe weer eens door het hek heen wurmde ging Silver hem nooit achterna. Toen hij voor de derde maal bij de buren de konijnen uit het hok op at waren we het zat en hebben hem terug gebracht naar het asiel. Hij matchte gewoon niet bij ons op dat moment en het asiel had ons niet goed geadviseerd. Toen bleef alleen Silver over. Het deed mij zoveel verdriet dat mijn vader besloten had Roan terug te brengen dat ik er alles aan ging doen om niet ook Silver te verliezen. Ik ging mij zelf inlezen in het ras. Toen ik Maaike leerde kennen ging dat heel snel, vooral door de sledehondensport. Als ik Roan nog had gehad had ik zijn energie geweldig goed kunnen ombuigen naar iets goeds, hij had het waarschijnlijk geweldig gevonden. Maar ik wist toen hier nog niks van. Dus waarom een husky, ja eigenlijk niet eens bewust voor dit ras gekozen. En mezelf toen aangepast aan de hond en niet andersom en ik heb er zeker geen spijt van want ik zou Silver voor geen goud weg doen.