Mijn jack russell van 10 jaar is nu enkele dagen ziek. Het begon met braken, maar er kwam enkel wit slijm uit, met enkele bloedklontertjes erin. Hij was bijzonder misselijk en kokhalsde voortdurend. Toen had hij nog geen stoelgang gemaakt. Intussen kwam er ook diarree die donkerbruin was. Ik belde de dierenarts, en moest alvast een staaltje stoelgang binnen brengen. Dat was vrijdag. Diezelfde dag wist ik al dat er geen parasieten aanwezig waren maar wél bloed, en het waarschijnlijk een maag-darminfectie zou zijn. De hond meenemen naar de dierenarts is voor mij moeilijk, want Billy laat zich niet benaderen door andere mensen, hij moet zelf naar ze toekomen anders voelt hij zich bedreigd. Hij is blind door cateract. Als de dierenarts hem moet onderzoeken, moet hij een kalmeermiddel krijgen. Dus zei de dierenarts van even af te wachten, antibiotica op te starten en motilium instant te geven tegen het braken. Hij zou tegen vandaag terug de oude moeten zijn. Hij is inderdaad gestopt met braken, maar hij is nog ellendig. Als hij poept, komt er nu eerst al wat vastere mest, maar het eindigt met slijm en bloed. Hij heeft duidelijk krampen en doet dan bijzonder zielig, weet niet waar liggen of zitten, beeft, komt op schoot hangen, wat hij anders niet gauw doet. Maar soms is hij ook fit en begint zelfs buiten te blaffen, en gisteren speelde hij even met de bal. Meestal slaapt hij, ook vannacht een hele nacht doorgeslapen. Maar deze morgen ging hij weer gras eten, dus was hij weer misselijk, na 12 uren zonder motilium. Hij eet wel, want hij vraagt om te eten, ik geef hem een half handjevol kip met rijst, en dat blijft ook binnen. Maar ik heb me al de ogen uit mijn kop zitten huilen omdat ik vrees dat er wat ergers aan de hand is, en ik ga moeten afscheid nemen... Waarom wordt hij niet snel beter zoals de dierenarts had gezegd ? Ik moet het nu sowieso afwachten tot morgen, dan is er spreekuur. Wat denken jullie ??







