Hi,
Al weer een tijdje terug dat ik de ervaringen van Esha en Bachremedies beschreef. We zijn nu zo'n 8 weken verder en dacht dat jullie het misschien interessant zouden vinden het proces een beetje te volgen. Bij deze weer een update;
Er zijn behoorlijk grote veranderingen. Het belangrijkste is dat ze niet meer uit het niets stressig ligt te hijgen en onrustig is. Wat dat betreft is ze echt een stuk stabieler. Ondanks dat het een enthousiaste hyperdepieper is wat haar karakter betreft, zie ik zeker meer interne rust. Wat dat betreft: doel bereikt!!
Ze is een stuk zelfverzekerder:
-Het uitvalgedrag naar andere honden is op het moment véél minder en heel makkelijk in goede banen te leiden. We waren daar al in op de goede weg om het gedrag om te buigen, maar daarin zagen we bij haar altijd een tweestrijd, aan de ene kant haar aandacht op ons willen houden, aan de andere kant nog steeds haar onzekerheid willen uiten door uit te vallen. Het lijkt nu echt of haar interne motivatie voor dit gedrag verminderd is.
-Ze komt nu echt naar je toe (zelfs naar bezoek!!!!!) om aangehaald te worden.
-Ze heeft een periode gehad dat ze véél minder goed naar mij luisterde. Echt even kijken hoe ver ze de grenzen op kon rekken. Op zich logisch, een onzekere hond zal dit niet zo gauw doen. Dus ondanks dat ik er destijds flink van baalde als ze weer eens d'r middelvinger naar me opstak, was het wel een signaal dat we op de goede weg zaten. Gelukkig is dat nu weer in balans, ik kan weer met d'r lezen en schrijven.
Het voorval van de week met de uitlaatservice (voor degene die het niet gevolgd hebben: Esha was er tussenuit geknepen bij de uitlaatservice, 2 uur zoek-grote schrik)...dit zou ze voorheen nooit in d'r koppie hebben gehaald; in d'r eentje er tussenuit. Zelf beslissingen maken. Ik hoop natuurlijk wel dat dit specifieke gedrag zich weer hersteld.
En er is nog iets wat me opvalt, dit is van de laatste twee weken:
Normaal moeten we haar echt tegenhouden bij bezoek. Angstagressie. Behalve Bachremedies hebben we niks veranderd in onze aanpak van dit gedrag en toch zien we de laatste tijd een ander beeld:
De eerste keer dat dit gebeurde stond ik met mijn oren te klapperen: Het begon met een lage waakse blaf (in plaats van het normale gromblaffen en uitvalpogingen), en als een soort maandagochtendsirene ging het binnen een een halve minuut geleidelijk omhoog naar schel puppygekef...irritant geluid, maar ik moest stiekum zó lachen: Esha die zich zwaar beledigd en gepasseerd voelt door het bezoek en maar één ding wil: AANDACHT!! Nog nooit gezien! Natuurlijk negeren we dit, en na een tijdje is ze dan stil. Dan pas mag ze, helemaal blij, het bezoek begroeten.
Vooral ook met dit laatste ben ik zó blij, ik hoop dat dit proces zich doorzet.
Goed, lang verhaal, maar dan zijn jullie ook weer op de hoogte
,
Groetjes, Mischa












