" hier volle asielen en die worden ook weer gevuld door de hondjes uit het buitenland. het probleem wordt daar op deze manier niet opgelost en hier alleen maar groter.
dat de honden daar geholpen moeten worden is duidelijk maar de manier van ze hierheen halen zet geen zoden aan de dijk.
beter kan er voorlichting gegeven worden aan de bevolking, regeringen die mee zouden moeten werken (onder europees beleid ofzo) en sterilisatie en castratie projecten opzetten, en voor de mensen die toch een hond willen adopteren kunnen dat dan vanaf afstand doen.
"
Hier moet ik toch even tegen in gaan.
Een hond via een stichting adopteren zou net zoveel voorbereiding en inlezen moeten kosten als dat je een hond koopt via een 'goede' fokker.
De meeste stichtingen zullen ten alle tijden verantwoordelijk blijven voor de hond, mocht ons iets overkomen, of wij kunnen door omstandigheden niet meer voor Misty zorgen, zal zij altijd terug gaan naar de stichting...., dus niet een asiel.
Een verantwoordelijke stichting selecteert honden op karakter, aanpassingsvermogen en gezondheid.
Als je een hond adopteert zal de hond 9 van de 10 keer al in Nederland of Belgie in een gastgezin zitten waar ze bij kunnen komen en wennen aan een 'normaal' huiselijk leven en waar je dus ook kennis mee kan gaan maken.
Eventuele gezondheids problemen, als gebroken poten, slechte heupen, gedrags problemen of wat dan ook, zullen bekend zijn en eerlijk verteld..., maar als de aard van de hond goed is en ze een waardig leven kunnen leven met een warme mand in Nederland, zullen ze die kans geboden worden.
Natuurlijk kom je eventuele rugzakjes tegen, die had (heeft) die van ons ook, maar die hebben honden uit een Nederlands/Belgie's asiel ook en daar zul je rekening mee moeten houden.
En natuurlijk doen veel stichtingen er alles aan om in het land van herkomst voorlichting geven op scholen en aan bewoners, sterilisatie programma's op zetten, ondersteunen van de plaatselijke dierenbescherming, overleggen en onderhandelen met de plaatselijke (of landelijke) politiek via aanwezige bronnen.
Dus voor mij is een landsgrens absoluut geen reden om niet te gaan voor een hond...., maar wel goed voorbereid en selectief wat betreft de stichting...., net als dat je bij een pup kopen, waakt voor broodfok of 'slechte' fokkers.