Oh ja, hier ook een die het bloedhond-gen ergens heeft zitten...
Snuffelen, snuffelen, snuffelen. Met sneeuw is het inderdaad nog meer. Aangezien er waar ik woon wat langer sneeuw ligt dan in Nederland, laat ik dit snuffelen ook echt niet overal toe.
Snuffelen is heerlijk voor een hond; het ontspant, maakt ze moe maar voldaan, geeft ze informatie over de andere honden in de buurt: Taika vindt het echt heerlijk om te doen.
Ik laat het veel toe, maar ik weet ook hoe ongelooflijk vervelend dit kan zijn; een hond die alleen maar met z'n snufferd op de grond zit en jij loopt (staat) er maar een beetje bij. En juist omdat ik het belangrijk vind dat ze ook voor mij aandacht heeft buiten, laat ik haar niet alleen maar met d'r neus over de grond lopen.
De beloningen voor netjes meelopen en aandacht voor mij (hoeft niet eens aankijken te zijn), dat is dus even lekker mogen snuffelen. Ik weet precies welke plekjes extra interessant zijn, en daar mag ze dan dus ook snuffelen als beloning. Verder wordt er lekker meegelopen: korte lijn, lekker doorlopen, en na een meter of 10 mag ze weer snuffelen als ze netjes mee heeft gelopen. De 10 meter begon met 2 meter trouwens, want dat was in het begin haar aandachtsspan; dit gaat dus steeds beter, waardoor ze meer aandacht voor mij heeft en er wat minder extreem gesnuffeld wordt.













