Lady is niet de meest hondvriendelijke hond, verre van zelf. Ondanks dat we toch al wel positieve dingen bereikt hebben, had ik wel het gevoel dat het de laatste tijd erger werd. Dat zowat elke hond die we tegenkwamen reden was voor haar om even flink te snauwen. Vandaar ook mijn keuze om de laatste tijd haar met muilkorf uit te laten.
Vanmiddag liepen we weer een stuk en het ging eigenlijk al best goed, want aan de overkant van de straat snauwden wat honden tegen elkaar en normaal is dat voor Lady genoeg reden om zich even flink te laten horen..maar nu kon ik haar goed rustig houden. Daarna liepen we verder naar een stuk met allemaal bosjes, Lady lekker snuffelen natuurlijk.. En door al dat bosjes-gesnuffel zat er opeens een tak vast in die muilkorf. Ik probeerde hem uit die muilkorf te vissen, maar dat ging niet echt. Dus ik keek even goed om me heen en verklaarde het gebied veilig en haalde de muilkorf er af om die tak er uit te vissen. Net op het moment dat ik aan die tak sta te pulken komt er onverwacht tussen de bosjes een vrouwtje uit met een enorme pitbull reu aan de riem. Ik schrik een beetje, en loop rustig (met die riem losjes) met Lady naar achter. En tot mijn verbazing..geen snauw, geen grom..niks niet. Ze keek, staartje bleef laag.. houding was maar lichtelijk gespannen..maar verder niks.
Misschien was ze zo verbaasd als ik was, dat het daarom zo stil bleef 
Die vrouw staat inmiddels aan de overkant van de straat en roept, das een meisje zeker? Ik roep ja terug en de vrouw lacht en knikt.. volgens mij schrokken we allebei even van de onverwachtse ontmoeting, maar ik ben trots dat mn meisje zich zo keurig gedroeg
Net of ze wist dat ik het even nodig had..


Zodat het misschien voortaan (bijna) altijd zo gaat. Ik snap wel dat ik een stafford heb, die niet leuk vriendjes zal zijn met elke hond..Maar ik hoop dat het minder extreem zal zijn als nu..en we misschien zelfs ooit wel een leuk vriendje voor haar erbij in huis kunnen nemen..
3 doggies