Gistermiddag moest ik werken, of werken? Ik moest aanwezig zijn, want ik had niks te doen in het winkeltje. Dus af en toe even op het stoepje kijken naar voorbijgangers. Komen er een moeder (65+), dochter en kleinkind aan, met een klein. maltezerachtig hondje. Ik kijk naar het hondje en voel diep medelijden met het beestje. Het buikje hangt bijna op de grond en bij het lopen doet het linkerachterpootje niet goed mee. Gewrichtjes overbelast door het enorme gewicht wat het beestje mee moet torsen?
Terwijl ik dat overpeins hoor ik een vrouw beginnen kijven: "Gadverdamme! Ik sta er midden in!" Maltezertje had midden in de winkelstraat een boodschap achter gelaten en een daarachter lopende toeriste had het niet kunnen ontwijken. Maltezermevrouw duikt met een rood hoofd in haar handtas en frommelt er wat servetjes uit. Geeft het slachtoffer er eentje om haar schoen mee schoon te maken en begint zelf de straat schoon te poetsen, wat niet mee viel, omdat het nogal een zachte smurrie was.
De enige die nog vrolijk was en kwispelde was het hondje. Zou hij er lol om gehad hebben?
Het was dsneu voor de vrouw die erin ging staan en ook voor de vrouw die het met een rood hoofd opruimde. Maar hetmeest medelijden had ik toch met het hondje. Overvoerd worden met blijkbaar ook nog een slechte kwaliteit eten. Zo dik dat je pijn in je gewrichtjes hebt. Ik heb er even nog aan gedacht iets te zeggen, maar ben toch maar naar binnen gegaan. Je kan niet alle hondjes redden...


3 doggies

tana.


















