Wat ik nou toch weer hoorde vandaag.
Mijn vrouwtje zat op markplaats allemaal hondjes te kijken (ze kan het niet laten, ze zegt dat het een soort verslaving is, maar ze slaat teninste geen hondjes meer op!) en laat er eentje aan baasje zien. Dat hondje heeft met nood een plekje nodig.
Zegt baasje plots: nou die zouden we wel kunnen opvangen. (en dat terwijl baasje dat eerst echt niet wou)
Zegt vrouwtje: ja? (vrouwtje kijkt verbaasd) oke, dat lijkt me ook wel leuk, een hondje helpen in nood
Zegt baasje: een maandje of 2 zou goed moeten kunnen, wat langer ook wel, maar we houden haar dan niet hoor!
Zegt vrouwtje: nee, dat is prima, maar het zou wel heel mooi zijn om een hondje te helpen, op weg naar een goed leven.
Even later belt vrouwtje naar de mevrouw die over het hondje gaat.
Blijkt dat hondje waarschijnlijk al een opvang te hebben, maar het is nog niet rond.
De mevrouw vraagt wel of ze terug kan bellen als blijkt dat die andere mensjes het hondje niet opvangen.
Ja, natuurlijk. zei vrouwtje.
Vrouwtje vertelde waar we wonen en wat voor hondje ik was. De mevrouw werd enthausiast, aangezien ze wist waar wij wonen en de mevrouw had zelf ook een husky kruising gehad.
Nou lijkt het mij ook leuk om hondjes te helpen die het niet zo goed heeft, heb ik meteen een speelkameraatje!
En mijn baasjes zijn al zo lang opzoek geweest naar een lief vriendinnetje voor erbij in huis, ze hebben alles goed overwogen, dus een tijdelijke bezoeker moet niet heel veel problemen opleveren. Behalve dat ze waarschijnlijk vedrietig zijn als ze weer weggaat.
Hebben jullie baasjes er wel eens over nagedacht op een hondje tijdelijk op de vangen?
Waarom wel/niet?
En hoe zou jij het vinden als er nog een hondje in huis komt?
Pootjes van Nyx!



3 doggies





