Vanmorgen besloten ik en mijn moeder om lekker met shado te gaan wandelen.
Eenmaal in de veldweggetjes aangekomen laten we hem lekker los; Op en af rennen! Joepie!
Hij komt gelukkig steeds terug als we hem roepen (hebben hem nog niet zo vaak los gelaten).
Oooh wat zien we daar? een mooie wei, gaan we daar naar binnen om met shado te kunnen spelen. Opeens komt er uit het niets een paard met ruiter aangelopen en jaa.. toen gebeurde het he. Shado was ons te snel en Vlam! achter dat paard aan. Wij roepen en roepen, mocht niet baten. Ruiter vertrekt in volle galop met shado erachteraan (even voor de duidelijkheid, hij wou niet het paard pijn doen fzo, niet dat jullie gaan denken dat ik een agressieve hond heb
) en hij kwam uiteindelijk toch terug naar me. Hij stond op 1 meter afstand van me en ik wou hem net aanlijnen toen hij met een rot vaart ervandoor ging.. daarna hebben we zeker 1 uur naar hem gezocht, roepen en doen. Mijn broer en vader met de fiets in de weggetjes aan het zoeken. Mijn moeder was bang dat hij overreden zou worden, maar ik wist zeker dat hij naar huis zou komen. We lopen daar zo vaak, hij kent de weg wel zeg ik. En inderdaad hij was uiteindelijk naar het fietspad gegaan waar mijn moeder aan het zoeken was, maar het was toen nog geen gewonnen zaak. Pas toen mijn broer hem riep kwam hij, hij was een beetje bang voor mama denk ik. Hij wist heel goed dat hij stout was geweest.
Uitslag van de dag: Iedereen heeft z'n beweging voor de dag gehad, iedereen van kop tot teen vol modder en een hondje dat doodmoe is. Maarja, we kunnen maar een ervaring rijker zijn 
Ik voel me wel een beetje schuldig tegenover de ruiter.. maarja, het was de eerste keer dat we een paard tegen kwamen :(
En door in galop te vertrekken, kreeg ik de kans niet mijn hond aan te lijnen
Hier nog een paar kikjes van de dag
kwaliteit is wel slecht, ik krijg maar geen mooie foto's gemaakt als het zo grijs weer is



3 doggies


En voor Wendy, nee hoor het paard was gelukkig heel rustig en de ruiter had hem perfect onder controle '