Pfff, hehe, daar zit ik dan eigendelijk achter mijn laptop, met mijn laatste hap boerenkool nog in mijn mond. Wat een vreselijke terug reis, maar ik zal bij het begin beginnen.
De heenreis ging prima. Het laatste stukje met de bus en toen we uitstapte, was ik gelijk verdwaald. Ik moet een straat verder zijn, maar moest ik nou links of rechts vanaf de bushalte. Op dat moment belde Sanne (het baasje). Wat een redding. Ze vroeg of ik haar toevallig net had gebeld met een privenummer, maar dat was niet zo, maar ik zei wel dat ik nu al verdwaald was. Ze vertelde me welke kant ik op moest en zou ons met Mila tegemoet lopen. Niet veel later zag ik een vrolijke vrouw met een vrolijk hondje aan komen.
We besloten om een stuk te lopen. Nyx gedroeg zich keurig, ook toen we van hond wisselde. Hij trok amper, negeerde Mila voor het grootste gedeelte nadat ze elkaar hallo hadden gezegt. Ik was zo trots op hem.
Mila de kleine puber wou alle kanten op, trok verschrikkelijk. Maar ja, ze wou ook zo graag met de eendje mee zwemmen. Op de terug weg, werd ze een stuk rustiger, gelukkig. Ze vond Nyx wel een beetje eng, want hij was toch groter dan dat zij was.
Bij hun thuis ging het super. Nyx mocht uit Mila's waterbakje drinken, terwijl de katten bij hun thuis dat nooit mogen!. Daarna hebben ze 2 uur gespeelt. De zoon des huizes, 11 jaar oud, had het er in het begin maar moeilijk mee. Maar uiteindelijk kwam ie beneden zitten. Hij vond Nyx en Mila samen heel schattig 
Het laatste half uur lagen ze onder de tafel elkaar te etteren. Mila was duidelijk moe, dus toen besloot ik om maar eens naar huis te gaan.
Op de terug weg ging het al mis bij de bushalte. Ik netjes aan de overkant gaaan staan, bij het andere bushokje, rijdt er een bus voorbij bij de andere halte op het moment dat mijn bus moest langkomen. Ik een paar mensen die uitstappen vragen hoe het zit. Had ik blijkbaar bij de zelfde bushalte moeten opstappen als waar ik moest uitstappen. Hoe moes ik dat nou weten?! Er waren 2 bushokjes tegen over elkaar!
Daarna in de trein, bijna halverwege, stopt de trein. De trein voor ons moest stoppen ivm een meisje dat langs het spoor liep en iets niet goed van plan was. Moesten we eerst wachtten op de politie tot die er waren en het afgehandeld had. Ruim een half uur stil gestaan. Nyx helemaal onrustig, want we stonden heel lang stil en niemand ging eruit en hij mocht er niet uit, hij werd er helemaal kriebel van. Daarna nog een keer overgestapt, ging gelukkig veel beter en Nyx kreeg veel aandacht van mensen
wat ie natuurlijk leuk vond.
Uiteindelijk een uur late thuis dan geplant. Stom openbaar vervoer soms ook. 5 uur bezig geweest met bussen en treinen. We zijn nu allebei helemaal gaar. Maar Nyx heeft zich weer geweldig gedragen vandaag!
Al met al vind ik Mila een leuk hondje, het klikt met de honden en het zijn hele lieve mensen. Maar ergens heb ik zo'n naar onderbuik gevoel. Moet ik dit wel doen? Ze is een echte puber, probeert alles uit en luisterd niet geweldig momenteel. Ze kan het allemaal wel, maarja, pubertje he. En ze is zo vreselijk druk, niet te geloven. Nou is dat er wel uit te krijgen als ze veel beweging krijgt, maar toch.
Ik moet er goed over nadenken.
Mijn vriend heeft zo iets van kom maar, dat drukke gedrag verdwijnt wel bij ons (wij zullen haar namelijk vaker en langer gaan uitlaten) en ze zal bij ons snel luisteren waarschijnlijk. Mijn vriend is van nature dominant en straalt dat ook uit, daarnaast zijn we samen best consequent (kan natuurlijk altijd beter).
Ik heb Mila ook meteen laten weten dat ik sommige dingen niet tollereer, dat heeft ze wel door gehad. Maar ze heeft wel naar me gehapt, omdat ze het niet met me eens was op een gegeven moment. Ik vind het lastig. Als puppy was ze soms al best lastig en werd baldadig als ze te lang moesten wachtten bij de puppy cursus (grashappen enzo).
Sanne kwam ontzettend eerlijk op mij over, en ik geloof ook wel dat ze me een goed beeld van Mila heeft proberen te geven. Het klikte goed tussen ons en het klikte ook goed tussen de honden 
We hebben een probeertijd van 2 weken afgesproken, volgend weekend gaan we haar halen.
Maar ik moet nog maar eens een nachtje er over slapen en goed nadenken, denk ik. Ik ben nu niet volledig enthausiast, maar misschien moet het nog binnen komen?