Net, nadat Nouri en ik heerlijk met stokken hadden gespeeld op een veldje en we weer opweg naar huis waren, loslopend over de kade (het water staat hoog dus er rijden geen auto's, maar de kade is veranderd in een strandje, je ziet niet goed wanneer hij ophoudt) ziet meneer een meeuw.. en voor ik het weet trekt hij een sprintje, ik probeer nog; NOURI NEEEEEEEEEEEEEEEEE!!!!! De meeuw vliegt weg van de kade, over het water heen. En ja, je voelt het al aankomen.. enthousiast plenst Nouri door het water, achter de meeuw aan, tot.... er geen kade meer onder zn poten is PLONS kopje onder, seconden die wel minuten leken te duren gingen voorbij.. en ik zie een kopje boven water komen, de rivier stroomt hard, maar Nouri die nog op niveau peuterbadje zit zwemt dapper naar de kade, waar ik hem als een gek als roepend heen lok, ik plens door het water tot ik bij hem ben en ik hem aan zn tuigje omhoog kan slepen (lang leve de tuigjes!!!!) pfoe we staan beiden even stil.. waarna nouri zich uitschud en ik nog bekom van de schrik en hem snel aanlijn, dat doen we dus niet meer..
gelukkig is Nouri type nuchter en heeft hij er alleen een nat pak aan over gehouden..



3 doggies

