Zelf voed ik Joepie op met belonen en met mijn stem. Ik zeg echt weleens boos NEE als hij bijvoorbeeld weer in mijn broekspijp zit te bijten of probeert iets van de tafel te gappen. Joepie stopt dan en krijgt hij een aai met goed zo. Ik heb geleerd dat ik in die gevallen moet afleiden maar dat leverde geen resultaat op. Na de afleiding kon ik weer gaan afleiden. Ook op een gewoon nee reageert hij nu, dus de boze nee is na verloop van tijd veranderd in een gewoon nee met af en toe nog een NEE. (pubertijd)
Toen ik Joepie van de week uit liet, kwam ik een man en vrouw tegen. De man had een stafford aan de lijn en de vrouw een shar pei. Joepie liep los maar als ik zie dat iemand zijn/haar hond aan de lijn heeft dan lijn ik hem ook even vast. De shar pei ziet Joepie en begint te blaffen en te trekken, de vrouw trekt de hond terug en na nog een paar blafjes liep die weer rustig mee. De stafford begon ook te blaffen en te trekken en die werd op een vrij brute wijze terug getrokken zodat hij ging liggen en toen sloeg die man hem met het uiteinde van de lijn op zijn hoofd, zo'n oprol lijn dus met het handvat daarvan, ondertussen keihard foei en stop roepend.
Ik riep boven het geblaf uit dat hij niet moest slaan want dat dat niet helpt, maar het alleen maar erger maakt. Maar hij trok de hond verder en riep dat ik mij er niet mee moest bemoeien. Onder het verder wandelen, Joepie liep weer los, dacht ik dat, dat nu tipisch zo'n hond wordt die waarschijnlijk ooit gaat bijten.
Heel toevallig kwam ik op die zelfde wandeling, een man tegen met twee honden, een middel grote hond die los liep en een jonge stafford die aan de lijn zat. Ik had Joepie dus ook weer aan de lijn. De los lopende hond kwam even kennis maken met Joepie en de stafford wilde ook wel even kennis maken. Vindt u het goed dat deze hond ook even kennis maakt vroeg de man aan mij. Ja hoor zei ik en de stafford besnuffelde Joepie ook, die het allemaal prima vond en probeerde te spelen. De stafford was ook nog jong en we lieten ze even samen aan de lijn spelen. De man durfde de stafford niet los te laten lopen omdat hij al een paar keer niet terug was gekomen toen hij hem riep en omdat veel mensen toch bang zijn voor zo'n hond hield hij hem maar aan de lijn. Hij vertelde ook dat zeker mensen met zo'n klein hondje als ik heb het niet in hun hoofd haalden om hem bij de stafford te laten, ook niet aangelijnd. Tja dan krijg je natuurlijk ook honden die blaffen naar kleine ukjes.
Na een poosje liep ik weer verder en dacht bij mezelf twee dezelfde soort honden en wat een verschil in opvoeding. Die laatste zal waarschijnlijk een leuke hond worden, jammer van die andere.