opvangen

Hebben jullie wel eens gedacht om tijdelijk een hond op te vangen, bijvoorbeeld voor een stichting met buitenlandse honden?
Zouden jullie dat kunnen.
Soms denk ik wel eens om mezelf op te geven daarvoor maar weet niet of ik ten eerste geschikt ben, en of ik de hond dan weer kan afstaan aan de permanente eigenaar.

ik zou het ook wel willen maar ik ken me zelf dan zou ik een huis vol met opvanghonden hebben en geen meer weg doen ,toch maar niet

dat is altijd moeilijk, en tijdrovend, deze honden hebben heel wat mee gemaakt, en vaak niet de makkelijkste honden, voor je aan zo iets begint. moet je daar op ingesteld zijn. het is niet voor even he. soms gaan er maanden overheen. voor er een nieuw baasje is gevonden.

willemijn.

Mijn idee, en ik weet niet of ik 'moeilijke' honden aankan, en of ik ze dan kan afstaan, vooral wanneer ik de klik heb met de hond.
Maar tegelijk zou het dankbaar 'werk' zijn

haha ik mag van mijn vriend niet meer huisdieren. hij vindt het wel genoeg zo. bovendien is afscheidnemen als ze weer weggaan erg moeilijk.

Ja precies. Dat afscheid nemen! Ik zou het niet kunnen denk ik. Daarbij heb ik 2 oude kattedames, en die zullen een andere hond zeker niet op prijs stellen. Verder kan ik met iedere hond omgaan. Ik houd van hun, en dat is vice versa. Er is maar 1 hond geweest die ik ken, in al die 60 jaar, waar ik een hekel aan had, en dat lag niet eens aan de hond zelf, maar aan zijn opvoeding, die hij dus niet had gehad. En, als James hier was geweest, was ook dat een leuke hond geworden. 2 honden heb ik uit het asiel gehaald, die waren al ruimschoots 5 jaar toen ik ze kreeg, maar na een jaartje geduld en veel liefde, werden ook dat kanjers. Dus het kan best. Maar dat afscheid nemen. Neee
groetjes Betty en poot van Arak

ook ik zou het niet aankunnen zo als je ziet hebben wij al twee honden opgevangen en ik zou er niet aan moeten denken ze weer weg te moeten geven gelukkig hoeft het niet hebben wij ze als onze hondjes genomen maar als ze hier waren gekomen als tijdelijke opvang hondjes had ik ze ook niet meer weggegeven

Ik zou het wel mooi vinden om dat in de toekomst te doen. Ik heb er nu niet genoeg ruimte voor. Als je weet dat een hond weg gaat, stel je je ook anders op denk ik. Je weet dat hij niet blijft. Het afscheid zal wel lastig zijn hoor, dat wel.

Zal het wel willen maar dat kan helaas niet meer.
Maar nederlandse honden had ik ook graag op willen vangen hoor.
In nederland is ook genoeg dierenleed niet alleen in buitenland.

Liefs jo

Ik zou het niet kunnen. Dan zou het er op neer komen dat ik ze zelf ga houden. Een loge vind ik anders , dat weet je gewoon die komt logeren. Maar een hond opvangen en dan maar het geloof hebben dat de nieuwe baasjes wel goed voor hem zullen zijn en dat het goed gaat komen,dat vind ik heel moeilijk.
Vandaar alleen al dat ik dus ook nooit een nest zou moeten hebben.

Heb het 1 keer met een logee hond gehad waar ik echt ontzettend last van heb gehad toen hij weer terug moest naar zijn baasjes. Die waren totaal niet geschikt voor een hond en dan heb je de hond 3 weken in huis en hecht je ,je er toch aan. Ziet hoe lief hij is en dan moet die terug naar die mensen..... bah.

Dus ik ga het er niet op wagen.

Groetjes marianne

nee,zou het niet kunnen ten eerste heb ik dadelijk zelf vier teckels.
ten tweede woon ik op een flat dat is op zic niet zo erg maar de honden hebben wel de vrijheid nodig waar ze recht op hebben.
voor de rest vindt ik het altijd moeilijk om steeds weer te wisselen van roedel.
de mensen die het wel kunnen daar heb ik zeer bewondering voor een pluim verdienen ze hoor

Hi Annet,
Zo'n 2 jaar terug ben ik een aantal keer opvanggezin geweest voor een stichting die spaanse honden hier liet adopteren. Dit was een paar weken vóórdat ik Esha, mijn eigen hond adopteerde. Ik heb er bewust voor gekozen eerst als opvanggezin te fungeren voordat ik definitief een hond aan zou schaffen; ik wist niet zeker of ik de verantwoordelijkheid aan kon en wilde gaan om zelf een hond te adopteren. Dit was dus een mooie manier om dat uit te proberen.
Ik heb mezelf bij de eerste opvanghond ook gedwongen haar te laten adopteren, omdat ik zeker wilde weten hoe het dan weer was zonder hond, misschien beviel me dat uiteindelijk toch beter. 1 Week later adopteerde ik Esha, dus 3 x raden hoe ik het vond om de eerste af te staan... Ik heb daar inderdaad een paar dagen erg veel moeite mee gehad, maar ik had de adoptanten zelf geselecteerd en het waren echt goede baasjes voor deze hond.

Daarna heb ik nog een keer een hond opgevangen voor dezelfde stichting. Ik had Esha toen al een paar weken in huis. Dit keer had ik er minder moeite mee om de hond weer af te staan, ondanks dat het echt een schat van een dier was, pastte deze véél beter bij de adoptanten dan bij ons en ik vond het ook wel heel hectisch, zo met 2 puberhonden in huis. Met de mensen die de laatste hond hebben geadopteerd hebben we ook regelmatig contact, dat maakt het ook minder moeilijk.

In principe zou ik het zo weer doen, alleen is het op het moment voor Esha beter een stabiele omgeving te hebben.

Overigens, waren deze spaanse honden absoluut geen probleemhonden, althans niet in mijn beleving. Natuurlijk onwennig in het begin, en op sommige punten merkte je ook wel dat ze een verleden hadden (allebei bang voor mannen met werpstokken). Een goede stichting zal ook echt zorgen dat de juiste hond bij de juiste persoon terecht komt.

Groetjes, Mischa

ik denk daar ook erg veel aan, en inderdaad, het afscheid nemen is het zwaarste. maar ik zou het er absoluut voor over hebben.

afscheid nemen vind ik niet heel moeilijk, ik kan makkelijk afstand nemen als het erop aan komt. aan de ene kant is dat erg lullig natuurlijk om te zeggen, maar het is zo. aan de andere kant is het heel fijn om te hebben, dat nuchtere.

het is nooit leuk als je ergens afscheid van moet nemen, maar ik weet van mezelf dat ik het wel kan.

helaas willen mijn ouders nog even geen hond, en die zouden een opvanghond met gebruiksaanwijzingen ook niet aankunnen. daarin ben ik de enige die dat zou kunnen, want mijn ouders hebben er absoluut het geduld niet voor. daarom zijn we dus ook niet geschikt hiervoor, en stel ik het ook absoluut niet voor aan mijn ouders. als ze in zouden stemmen, gaat het toch niet goed, dus ik neem de moeite niet eens.

Liefs, iris

ik heb er wel eens aan gedacht om een pup in huis te nemen die wordt op geleid voor hulp of blindengeleide hond. Maar ik heb denk ik een te zwak hart als dat beestje dan na verloop van tijd weer weg zou moeten.
Moest het voor een paar weekjes zijn dan zo ik dat wel kunnen.

De stichting waari kkwinto van heb mogen adopteren is een andere weg ingeslagen, anders had ik het aan hun gevraagt, want ook zij kennen me redelijk goed inschatten

Hi Annet,
Als je echt serieus overweegt om gastgezin te worden en op zoek bent naar een goede stichting, kan ik je wel helpen. Als je dit wilt, kun je me even een pb sturen.
Groetjes, Mischa