Heb te vroeg gejuicht, voel me in de maling genomen door Belgie. 2000 euro geinvesteerd, 3 weken knokken,En alleen
de vrouwelijke ontvoerders kregen ontslag bij hun hulphond stichting, maar daar heb ik mijn Maxje en pups niet terug. Ga ik er nu zelf naartoe, en neem het recht in eigen handen, en ga met mensen en pers erop af. ...Of wacht ik weer de advocaat af, die toch zo''n constructief gesprek had met de advocaat van het asiel.Deze advocaat is constant onbereikbaar, zegt de onze.Bij een kort geding blijven de pups te lang in het asiel, en max weet ik niet. We winnen dan wel, maar kan een tijdje duren.
Mocht ik er naartoe gaan, wat ik aankondigde, want zo zei ik, ik wil mijn hond bezoeken. Ze dreigen dat ik haar dan nooit meer terug krijg,
maar ze is mijn hond, bewijsbaar.
In hondenleven stond dat artikel over wie nu de baas is, bij zo'n idioot adoptie contract.
Ze mogen doen wat ze willen, dus een eenzijdig contract. Je hebt enkel plichten geen rechten.
Nog nooit iemand gezien voor zg inspectie. Kinderen, die geadopteerd zijn, halen ze toch ook niet terug.
Hondenleven staat vierkant achter me, ook praktisch recht bureau, maar we zitten in Nederland,en er blijkt een groot onderscheid, vooral starheid, en kortzichtigheid ondervind ik.