Het was me mijn ochtendwandeling wel weer.
Door de verse sneeuw aan het baggeren zie je in de verte een aantal mensen aankomen. Natuurlijk netjes Andor aanlijnen, want je weet maar nooit.
Als ze eenmaal dichterbij komen besluit ik met een bocht te lopen, tot ik zie dat 1 van hun honden los loopt en dus naar Andor toe komt. Naja prima, snuffelen en verder.
Tot mijn verbazing zie ik dat de andere hond wel erg mooi voor Andor gaat staan en de staart wijkt, oh sh*t, een loops teefje, nee het zou toch niet, ze loopt los.
Ik probeer mijn van hormonen gierende reutje mee te krijgen, nee, meneer hangt steigerend in de riem. Oke, net bezig met trainen honden te negeren, een loopse teef is hem iets TE om te negeren. Uiteindelijk is de baas naast mij, hij roept zijn teefje, ze blijft om Andor heen draaien.
Oke, dan zet ik mijn allerbeste negeermodus op, doorlopen, nergens wat van aantrekken klaar. Teefje was uiteindelijk weer bij het baasje, ik loop verder, baas loopt verder.
Heb me alweer een flink stuk door de sneeuw geploeterd wanneer Andor wel weer heel erg naar achteren in de riem hangt, shit dametje staat weer achter me.
Oke, Andor op zijn beste manier laten liggen en wachten tot het baasje eindelijk is mijn kant op komt om zijn teefje dan maar weer op te halen. Heb daar 5 minuten staan te wachten tot ik zag dat eindelijk het baasje weer naderde. Verder lopen was geen optie, elke stap die ik zette, maakte het teefje ook.
Toen het baasje eenmaal bij mij weer was, zegt hij doodleuk, ja ze luistert momenteel niet zo goed, ze is loops!. Waarop dus mijn simpele maar duidelijke antwoord :"En hij heeft Ballen!". Hierop krijg ik de nog simpelere reactie, "oh dat is niet zo handig", Naja of het een stopwoordje is van mij of dat het werkelijk nut heeft gooide ik er maar een "Ja goh!" uit.
Wat hierna volgde kan ik nog niet echt duidelijk uit worden, werd dit een wedstrijdje dom kijken, of keek ik zo dom omdat ik niet snapte waar hij mee bezig was, en keek hij zo dom omdat hij totaal geen besef had wat er had kunnen gebeuren.
Eindelijk had hij zijn teefje weer mee, ik ben maar extra lang stil blijven staan om te voorkomen dat het diertje weer terug bij mij kwam. Dit was mijn moment om even een stukje Appél weer op Andor te krijgen voor een fijne wandeling verder.
Toen ik weer verder liep spookte gelijk de gedachte door mijn hoofd, wat als het incident van gisteren vandaag was gebeurd, ai, foute boel. Gisteren knapte meneer zijn halsband, gelukkig naar een lief gecastreerd reutje waar hij zelfs nog even lekker mee heeft kunnen spelen. Denk dat het als het vanochtend gebeurd was een glibberend stukje ochtendgymnastiek was geworden, ik al glibberend door de sneeuw achter Andor aan om hem bij het teefje weg te halen.
Was me in ieder geval mijn momentje wel weer voor vandaag. Dat zulke dommigheid nog bestaat bij mensen!.



3 doggies
Dat mensen daar nog steeds zo laconiek over denken verbaast me elke keer. Ja Gaya liep los of een afgesloten veld alleen of met Dusty... maar geen haar op me hoofd die er aan dacht om dr van de riem te haken. Vooral niet in de week dat ze vruchtbaar is en ze zich als een echte je weet wel gedroeg
Die Arme Andor geplaagd door zijn hormoontjes en een leuke dame waar hij helemaal geen fun mee mocht hebben, die arme kerels hebben het toch maar zwaar
. 

n maar piepen als we langs haar vriendjes huis lopen, de rat.. 





