Hoi Martie,
Ik begrijp je emotie en ook ik vind dat zij daarin te ver is gegaan. Wat ik echter ook vermoed is dat ze hoogstwaarschijnlijk hoe vreemd het ook klinkt, vanuit een oververzorgende gedachtegang dit hondje heeft aangeschaft.
Nu weet ik echt wel dat als dieren of kleine kinderen in het spel zijn, haar gedrag niet echt wordt gewaardeert. Nogmaals, ik vind het ook niet passend.
Ware het niet dat ze inderdaad zwanger is en een peuter in huis heeft. Nu lees ik dat ze niet alleen een hondje wilde maar dat het beestje ook nog eens goedkoop moest zijn in aanschaf.
Dat bevestigd toch mijn vermoeden dat het een onnadenkende aankoop was.
Ik ben wel geneigd om dit als een vorm van excuus te zien. Ikzelf ben ook menselijk, net als haar vriendin. Misschien koop ik geen hond via internet, geen rommelvoer, ga trouw met mijn hond naar de DA, maar toch.....ik weet dat Barca elke dag zijn beweging nodig heeft. Om maar even iets menselijks te noemen, ik voldoe daar niet elke dag aan.
Heel soms gun ik mijzelf -tegen beter weten in- een lekkere lange dag op de bank. Barca zal dan toch moeten wachten al weet ik dat dit niet klopt. Daar heb ik toch geen hond voor genomen??
Toch, zijn we allemaal mensen. En niet altijd verstandig en wijs.
Volgens mij krijgen we dan een hele saaie wereld.
Denk dat ze gewoon een vriendelijk gesprek met haar vriendin kan aangaan en dan samen zorgen voor een beter huisje. Is het hondje meer mee geholpen als kiften op wat ze -met haar zwangere buik en echt goede bedoelingen- nu weer heeft gedaan!
Daar bereik je namelijk niks mee, behalve dat je haar in het harnas jaagt en dat ze zichzelf nog ellendiger gaat voelen. Dan gaat ze zichzelf in de verdediging gooien.
Juist vanuit de huidige positie van haar hondje zou ik zo reageren. Troostend, begripvol en hulpvaardig.
Waarom.....ben zelf ook zwager geweest en de ene zwagerschap is de andere niet. Bij kind een nergens last van en alle zwangere huismussen vond ik maar aanstellers.
Bij kind twee heb ik die bal keihard terug gespeeld gekregen. Ik was op den deur zo maf dat ik een schoonmaakfles AJAX onder mijn bed had om af en toe de lucht op te kunnen snuiven, anders sliep ik niet. Ik heb patat met slagroom gegeten, en zalig dat ik het vond. Wederhelft door de stromende regen gestuurd om een broodje shoarma voor mij te bemachtigen -zo rond een uurtje of 03.00 uur- toen hij drijfnat thuiskwam met broodje lag ik heerlijk en schuldvrij te pitten.
De rest van mijn gekke zwagerschapsstreken zal ik je besparen. Ben de eerste die rijkelijk zal erkennen dat ik die periode niet echt geweldig was in het maken van de juiste keuze's. Waar ik wel blij om was is toch dat je daar heel goed van leert en dat ik een fantastische echtgenoot heb!!
En als het dan op die manier nodig is om daar achter te komen, dan is dat nog niet zo erg. Zij zal zo'n aankoop nooit meer doen.
Waarom niet, haar hormonen zorgen er nu ook voor dat ze straks haar onbezonnen daad echt wel inziet en ze kijkt wel twee keer uit. Jaag je haar nu op de kast met een berg vooroordelen, dan gooit ze haar hoofd in de lucht en haar bibs tegen de krib....dan leert ze er niks van. Dat zou pas echt zonde zijn.