Volgens mij is één van de redenen dat de Bloedhond zo'n zeldzame verschijning is, dat ze niet los te laten zijn. Het zijn op en top jachthonden en er zal ook véél mee gewandeld moeten worden om ze een beetje gelukkig te houden. Ze hebben erg veel beweging nodig. Verder werden Bloedhonden oorspronkelijk in meutes gehouden, dus alleen zijn is best een opgave voor dit ras. Het wordt vooral aangeraden om ze met hetzelfde ras te houden (omdat ze dus altijd in meutes hebben geleefd) en áls ze alleen moeten zijn, dan liefst in een eigen kamer o.i.d. zodat ze in ieder geval niet iets kunnen slopen (zo staat op de site van de rasvereniging).
Bloedhonden worden omschreven als rustige en makkelijke honden in huis, maar wel zeer eigengereid en eigenwijs. Ze zullen op z'n tijd zeker gecorrigeerd moeten worden, anders lopen ze zo over je heen. Het is een heel gevoelig ras, voor zowel beloning als corrigeren. Maar deze gevoeligheid kan ook omslaan in schuwheid en onzekerheid.
Het zijn aanhankelijke en zachtaardige honden, zowel voor mensen als voor honden, maar het blijft wel een ras dat liever zijn eigen gang gaat. Een consequente opvoeding is dan ook erg belangrijk, waarbij zeer veel geduld nodig is. Bloedhonden in de puppytijd leren verrassend snel, later is dat een veel grotere opgave, vooral iets afleren!
Al met al een ras met een flinke gebruiksaanwijzing dus 