Radeloos... wat is er met Yuna aan de hand?

36 reacties · pagina 2 van 2

Petra en de platsmoeltjes

10 december 2012, 09:47 3 doggies

Is er misschien een keer wat gebeurd dat ze alleen was waarvan ze geschrokken is en nu misschien wat bangig is. Je zal dat misschien wel nooit te weten komen, maar toch.

Hopen dat het shirt een beetje wil werken...Succes

Dit onderwerp staat op slot

Het onderwerp is niet meer recent en staat in het archief. Wil je over "Radeloos... wat is er met Yuna aan de hand?" praten, begin dan een nieuw onderwerp in het hondenforum.

Esther

10 december 2012, 10:00 3 doggies

Ik denk dat het psychisch is.

Yuna heeft het in het begin van haar leventje al behoorlijk zwaar gehad. Tis een hele gevoelige hond. Ik denk dat daardoor de medische problemen van haar en Fedor, haar niet in de koude kleren is gaan zitten.

Ik denk dat zij de hele situatie die jullie destijds hadden nog niet verwerkt heeft. Stress e.d. hoeft zich niet direkt na een situatie te uiten, dit kan ook later gebeuren.

Ik zou haar weer een beetje meer begeleiden, steunen. Met name ’s nachts. Zoals hier al opgemerkt werd zou ik een hekje voor m’n slaapkamer doen zodat ze toch dicht bij jullie is/kan zijn. Ook zou ik een gedragen shirt bij Yuna neerleggen.

Letwel! Natuurlijk ook het medische uit laten sluiten!

Inge, Rottweiler Nika & m'n Canadeesje(s)speciaal aangestelde fokker schreef het onderwerp

10 december 2012, 10:46

Dat met het hekje voor de slaapkamer hebben we ook al een paar nachten geprobeerd. Wel met een geïmproviseerd hekje, maar het idee is hetzelfde.
We hadden het idee dat Yuna er alleen maar onrustiger van werd; ze heeft praktisch de hele nacht voor het 'hekje' lopen dreinen en werd pas weer echt kalm toen ik haar in de kamer gelaten heb.
Mijn vriend is al van alles aan het regelen om het ook daadwerkelijk te gaan filmen, zodat we 'bewijs' hebben, wat we later uitgebreid kunnen analyseren.
Ook hebben we contact opgenomen met verschillende dierenartsen hier in de buurt (omdat onze eigen dierenarts met zwangerschapsverlof is); zij weigeren alleen om zonder consult Yuna's urine naar het lab te sturen.
Als het probleem aanhoudt, ook met de andere opties die we nu nog hebben, zullen we zeker meer gaan ondernemen om al het medische uit te sluiten. Maar omdat we nu nog hoge dierenartsrekeningen aan het afbetalen zijn en ik (samen met de mensen in onze omgeving die Yuna goed kennen) niet het idee heb dat het medisch is, ben ik liever even voorzichtig in het maken van onnodige kosten en steek ik ons budget liever in iets als Bach Bloesem, waarvan ik zelf meer verwacht.

goja

10 december 2012, 10:54 3 doggies

gezien wat je omschrijft, en het gedrein bij het hekje, neig ik ook naar een gedrags oorzaak
en is het plassen een vorm van protest, uiting van onrust
wat ik me alleen afvroeg, als ze helemaal alleen thuis is met Fedor, gebeurd het dan echt nooit?

want als dat zo is, zit het aan jullie gekoppeld
dat klinkt onaardig maar zo bedoel ik eht beslist niet
je kan namelijk niet altijd alles voor zijn en je gevoel uit zetten

kan het zo zijn dat Yuna zich op een 1of andere manier verantwoordelijk voor jullie (of jou) is gaan voelen? dus dat het niet zo is dat zij verlatingsangst heeft snachts, maar dat ze denkt dat jij haar dringend nodig hebt zo gauw binnen haar bereik bent.

soms is verlatingsangst omgekeerd aan de hond
of te wel, de oorzaak zit (totaal onbedoeld) bij de baas
ben je misschien erg moe, gehaast, gestresst, bezorgd en is Yuna een "zorgendrager"??

tis maar een idee hoor ;-)

Inge, Rottweiler Nika & m'n Canadeesje(s)speciaal aangestelde fokker schreef het onderwerp

10 december 2012, 11:03

" gezien wat je omschrijft, en het gedrein bij het hekje, neig ik ook naar een gedrags oorzaak
en is het plassen een vorm van protest, uiting van onrust
wat ik me alleen afvroeg, als ze helemaal alleen thuis is met Fedor, gebeurd het dan echt nooit?

want als dat zo is, zit het aan jullie gekoppeld
dat klinkt onaardig maar zo bedoel ik eht beslist niet
je kan namelijk niet altijd alles voor zijn en je gevoel uit zetten

kan het zo zijn dat Yuna zich op een 1of andere manier verantwoordelijk voor jullie (of jou) is gaan voelen? dus dat het niet zo is dat zij verlatingsangst heeft snachts, maar dat ze denkt dat jij haar dringend nodig hebt zo gauw binnen haar bereik bent.

soms is verlatingsangst omgekeerd aan de hond
of te wel, de oorzaak zit (totaal onbedoeld) bij de baas
ben je misschien erg moe, gehaast, gestresst, bezorgd en is Yuna een "zorgendrager"??

tis maar een idee hoor ;-) "

Dat is helemaal geen gek idee!

Nu je het zegt, ben ik erover gaan nadenken...
Ik zit de laatste tijd niet lekker in m'n vel; iets waar ik niet graag voor uitkom, maar wat zich wel uit als ik thuis ben.
Ook zijn wij anderhalf jaar geleden op de openbare weg mishandeld door onze buren, waar Yuna bij was (we hadden haar toen net een week); sindsdien is ze heel beschermend naar mij toe geworden, ze reageert op straat dan ook feller als ik erbij ben en minder als mijn vriend met haar loopt.
Ik had dat niet direct aan het plassen gelinkt, omdat het al zo'n lange tijd geleden is, maar mijn huidige stressgevoelens zouden het natuurlijk wel versterkt of terug opgeroepen kunnen hebben. Ze wordt namelijk wel altijd direct kalm als ze bij me ligt.

Yuna heeft overigens 1x in huis geplast toen ze met Fedor alleen was en wij weg waren; dit was ook 's avonds, maar echt een unicum.

Als mijn vriend straks thuiskomt, zal ik hem je idee eens voorleggen, kijken hoe hij mijn 'staat van zijn' in de afgelopen tijd heeft ervaren en of hij het gevoel heeft dat dit Yuna ook sterk beïnvloed kan hebben.
Dankjewel voor je reactie, deze heeft me zeker stof tot nadenken gegeven!


goja

10 december 2012, 11:08 3 doggies

ik heb het zelf gehad met een hond die (plots) niet meer alleen wilde/kon blijven
iedereen zei dat hij ergens van geschrokken moest zijn en weet ik al niet wat
maar het probleem zat bij onszelf, dat was echt zo
en we hadden echt even een duw nodig van een heel eerlijke trainster die ronduit zei dat wij te veel op de hond steunde emotioneel en de hond niet in staat was die last te dragen.

je kan dat niet zomaar omdraaien in jezelf, maar als je het eenmaal weet merkte ik dan, ging ik me ook anders gedragen naar de hond, nam echt het heft wat overdreven in handen, stuurde hem weg als tie zelf kwam "kroelen", probeerde mn emotie's op andere manieren te verwerken.
en het is ook weer goed gekomen, maar het zat wel sterk in deze hond verankerd en was dus altijd wel een "valkuil".

honden kunnen een diepe band met je aangaan, en lezen je moeiteloos, en juist de onzekere typjes, kunnen enorme zorgendragers worden, dat lijkt "lief", maar soms kunnen ze het niet aan.

Inge, Rottweiler Nika & m'n Canadeesje(s)speciaal aangestelde fokker schreef het onderwerp

10 december 2012, 11:23

Ik denk dat dat in onze situatie zeker aan de orde zou kunnen zijn.
Al heb ik het idee dat ik eigenlijk meer op Fedor steun, om Yuna sowieso al wat te ontlasten, maar het vermogen om aan te voelen kan bij een hond zo groot zijn, dat Yuna zich in ons onderbewustzijn toch verantwoordelijk voor ons voelt.

Dit onderwerp staat op slot

Het onderwerp is niet meer recent en staat in het archief. Wil je over "Radeloos... wat is er met Yuna aan de hand?" praten, begin dan een nieuw onderwerp in het hondenforum.

Lees ook

^