Laten we het er dan maar houden dat jullie die arme teek lostrokken en gedwongen hebben om die andere hond te bijten, stelletje gemeneriken die jullie er zijn!
Maar zonder gekheid, die besmetting tijdens het ravotten kan echt niet.
Maar even terug naar jouw verweer,, ik denk dat jouw standpunt me duidelijker wordt Angelique. Het zijn niet de hondjes die je hier geen plaatsje gunt, of de gedachte van 'eigen volk eerst' Je vertrouwd de meeste organisaties gewoon niet. Heel gek vind ik dat niet, niet voor niks heb ik al maanden geleden op het nieuws gehoord dat de Nederlandse overheid het importeren van honden aan banden wil gaan leggen. Niet verbieden, maar het zo maar uit de grond stampen van een stichting, gaat momenteel nog een tikkie te gemakkelijk! Ze rijzen dan ook als paddenstoelen uit de grond en daar mag je zeker je vraagtekens bij zetten.
Wat het plan van aanpak zou moeten worden om dit in te dammen?... geen idee, wie weet gaan we er met de tijd nog wat over horen.
Laat ik even voor de goede orde melden, dat ik zelf twee Spaanse honden heb. Dit was een bewuste keuze, ik heb lange tijd gezocht in asiels uit eigen land, maar dat lukte helaas niet.
Toen ben ik uitgeweken naar buitenland. Alle organisaties die plaatsingen vanuit meer dan 4 of 5 landen organiseerde,, vielen voor mij al direct af!
Stichtingen die voor knappe exemplaren meer geldt vroegen dan voor een eenvoudig schoffie, vielen ook af!
Hoe groter de hond, hoe duurder.. ook meteen exit.
En zo waren er nog wel meer opmerkelijkere dingen die voor mij motie tot wantrouwen gaven.
Ik heb gelukkig iemand gevonden met een zeer kleine stichting die ik 'al kan ik nooit alwetend zijn' vertrouwde. Zij woont half om half in Nederland/Spanje. Het maximum aantal honden dat ze kan huisvesten en ter adoptie kan aanbieden is 15.
Maar goed, laat ik daar verder niet een heel reclame verhaal bij gaan maken, het deugde voor mijn gevoel gewoon, en daar ging ik op af.
Spijtig genoeg heb ik net als jij ook anders meegemaakt. Een klein hondje (van mijn moeder) leuke foto, schattig hondje, noem maar op. Afkomstig uit Spanje, was al in Nederland bij een gastgezin.
Wij gingen hem ophalen, no problemo!
Bij de kennismaking viel ons al op dat hij niet zo mooi en leuk was als op de foto.
Zucht... om een heeeeeel lang verhaal kort te maken, het was wrak! Gebit in puin en verrot, ingegroeide nagels, ontstoken oog, oormijt, en als bonus 'schurft'.
Contact met de betreffende organisatie was erg onprettig. Ze gingen alleen maar in verweer en kortom waren ze van mening dat we vast erg overdreven, ze hadden er weinig boodschap aan en haalde figuurlijke wijs alleen maar de schouders op.
Terwijl wij ons enorm druk zaten te maken om het feit dat dit hondje nota bene in Nederland in een gastgezin in deze conditie was geraakt, kregen we nauwelijks respons terug.
De koop was gesloten, niet goed, geen geldt terug... Sorry, zo kwam het op me over!
Tja, dat zijn hele vervelende situaties die als je het mij vraagt ook ontstaan door het enorme formaat van veel organisaties. Het groeit uit de kluiten. Welk toezicht is er nog op 'welke' honden geplaatst worden, 'waar' ze belanden en hoe het ze vergaat?
En dan heb ik het nu nog niet eens over malafide organisaties.
Het is een lastig issue, daarom kan ik ook niet genoeg verkondigen ''weet met wie je in zee gaat'' zorg dat je alleen de 'goede' organisaties steunt, want echt.. die zijn er ook nog! En het is natuurlijk uiterst spijtig dat zij moeten opboksen tegen oplichters en leugenaars.
Nog altijd ben ik groot voorstander van adopteren van buitenlandse honden omdat ik geloof dat het kaf nog altijd van het koren gescheiden kan worden. Maar dat er zich een probleem ontwikkeld, dat bemerk ik ook wel.
Maar absoluut dat de consument (de adoptant) daar ook zijn verantwoordelijkheid in moet nemen. Er moeten toch belletjes gaan rinkelen op bepaalde sites? En ja, dan toch zo verliefd zijn op die mooie/leuke hond,, maar doe het niet als je al je vraagtekens hebt, hoe moeilijk ook.
Nu ga ik een punt breien aan mijn verhaal voor ik een complete pagina in beslag neem.