Vandaag hebben wij eerste keer met Misha rond de dijle losgelopen. Het ging goed! (in het begin toch
). Hij snuffelde vaak, ik liep gewoon verder en dan kwam hij wel naar mij toe. Bij de fietsers had ik in het begin schrik maar hij werd niet afgeleid dus dat was een succes.
Wij gingen dus verder en verder opeens zien wij een hondje aan de andere kant van het water. Misha kijkt en kijkt en ah ja toevallig zwommen ook eenden op die plaats. Ik stap gewoon en kijk eventjes naar mijn gsm vervolgens draai ik me om, Misha is nergens te zien ik roep hem maar neen nergens ik zag wel dat baasje van de andere hond aan het overkant naar het water aan het kijken was en ineens zwommen de eenden bijna vliegend naar de overkant van het water; ja hoor Misha was gewoon te dicht bij het water gegaan tussen de struiken om naar de hond te gaan hij heeft dan de eenden gezien en heeft een andere idee gekregen.
hier zaat hij dus in helemaal beneden. Gelukkig is hij niet in het water gesprongen en is hij teruggekomen (ookal ging het moeilijk door modder en de struiken).
Kijk eens naar zijn fiere gezicht 
en zelfreinigende vacht? nee hoor zelfvervuilende Misha!
Goed daarna hem direct vasthemaakt omdat wij bijna over de brug moesten stappen om naar de overkant te gaan.
2de poging king al direct mis want naast ons was een grote veld en hij was zo nieuwsgierig om naar beneden te lopen, ik direct boven beginnen lopen gek doen en uiteindelijk toch bij mij gekregen.
Moet ik het nu succes noemen of mislukking?
Moet ik blijven oefenen of zal hij nooit los kunnen lopen?
Hij had wel veel plezier in 



3 doggies
.









Wanneer je echt wil dat je hond los kan,zal je heel hard moeten oefenen en veel geduld hebben en heel erg interessant zijn voor Misha!