Hallo, jullie zullen wel denken... wat is dit nu voor raar topic onderwerp?
Althans, ik vind dit zelf nogal een vreemde stelling.
Waarom ik het dan plaats? Omdat dit een van de zinnen was die ik vanmiddag toevallig las in een clubblad voor, een bepaald type rashond-eigenaren.
Een kleine column van een of andere ervaringsdeskundige of iets dergelijks? ik heb het artikel 2x gelezen, er werd aangehaald dat er kort samengevat, meerdere wegen naar Rome kunnen leiden en dat de precieze manier van opvoeding altijd per hond en baas afhankelijk blijft.
Hmmmm, nogal kortzichtig, dacht ik toen ik dat dat las. Maar goed, daar verdiepte ik me verders niet zo in. Totdat ik las: mensen mogen vooral niet vergeten een hond als een hond te behandelen, was ik het ook nog wel mee eens, maar wat volgde er achteraan?
''Een hond hoeft niet geaaid te worden, hoeft geen klopjes op de schouders te krijgen, moet geen gekus op zijn snuit, en het uitgebreid knuffelen is al helemaal wat u vooral niet moet doen.
Slechts bij goed gedrag moet U Uw hond belonen met een knikje of gebaar ter beloning. Het getuigt van goed leiderschap zo min mogelijk aanrakingen met Uw hond te hebben, slechts met uw oogcontact en een eventueel gebaar dient U Uw hond zowel te sturen, corrigeren en te belonen.
Hoe moet ik zo iets voor me zien?
Hoe zien jullie dat voor je?
En denk maar niet dat dit een tijdschrift is uit 1970 ofzo, gewoon vers van de pers!
Ik dacht echt dat ik de meeste meningen en methode's wel een beetje doorgelezen had, al viel ik vanmiddag bijna van mijn stoel.
Vinden jullie het ook zo'n bizarre stelling?


















