Cas! - Nieuwe update pagina 5

Ik las net dat je schrijft dat Kobus sneller dingen doorheeft dan Cas en moest opeens denken aan de begintijd van Tibo hier bij ons. Mijn moeder verkondigde toen dat ik een stomme hond had geadopteerd, omdat hij niets begreep of niet snel genoeg. Maar nu zegt ze...hij is veel te slim

Dus bij hem was het gewoon dat de vorige baas er nooit echt mee bezig was en hij niet veel had geleerd, jullie zullen met Kobus waarschijnlijk ook veel meer bezig zijn geweest dan de vorige baasjes van Cas ! Dat kan dus nog allemaal veranderen

En wees blij dat hij zo goed eet !! Zal hij vast wel snel op gewicht zijn !!

Nog veel succes en plezier samen !!

Ja dat zou prima kunnen hoor Marie-Rose, hij is er natuurlijk ook nog maar net

Ik weet dat Sara dat in ieder geval wel had... Ze was heus niet stom hoor, ze was best slim. Maar ze focuste op ons en werkte daardoor niet echt zelfstandig. Zelf nadenken vond ze daarom "moeilijker" en ging iets minder snel dan bij Kobus, een van nature erg zelfstandig ras  Hij heeft alles echt héél erg snel door, als het om eten gaat tenminste!

Haha, Kobus doet dus alles voor eten Wel makkelijk eigenlijk, Tibo vindt dat die daar geen moeite voor hoeft te doen

En natuurlijk zit er een verschil tussen honden qua leren en zelfstandigheid, maar wil maar zeggen dat veel hondjes gewoon ook nooit de kans kregen om te leren zoals Kobus ! Het feit alleen al dat Cas in het asiel werd gedumpt, wijst er toch al op dat zijn vorige baasje niet zoveel met hem inzat.

Ben heel benieuwd hoe de GT het hondenprobleem gaat oplossen !

Beide een goed plan, ik hoopte al dat je zelf met het voorstel 'zonder Cas' kwam. Waar zullen we dan eens de omgeving gaan onveilig maken met die stoere mannen van ons? Dit weekend heb ik klusweekend. Misschien een gaatje tussen de kerstdiners?

Ik stuur je binnenkort een PB!

Leuk koppie! Heel veel plezier met Cas!
En ach, dat gele, hij is vies.. Ceas van mij is ook niet mooi wit (wildkleur overal).. Maar dat boeit niet toch! Hij heeft een lief koppie!

En kort-harig, wees maar blij! Die van mij laat overal witte bossen haar achter hahaha

Dankjewel!
Dat geel kwam toch echt door de urine, nu is ie zo goed als wit! (Niet zo wit als Sara was, maar toch wel redelijk wit )

Pfoeh, dat zal je nog tegenvallen denk ik hoor... Kortharen ruien echt verschrikkelijk. Alles is wit, hij hoeft maar langs te lopen of er ligt weer een pluk. Nu valt het met Cas nog wel mee, maar Sara had dit nóg erger en dan het hele jaar door, vanaf ze gesteriliseerd was (daarvoor maar 2x per jaar). Het is wel een heel verschil met Kobusje, die nauwelijks ruit!  (Moet zeggen dat dat wel héél prettig is!)

Haha oké! ... Is hij in elk geval weer schoon nu! Wel slechte zaak van dat asiel.. Ik vind dat wel verwaarlozing van dat asiel dat hij zo mager is en zo smerig!

Ja toch wel??? Het leek me juist dat kort-harigen minder ruien! Als Ceasje ergens langs loopt is ook meteen alles wit en als hij zich uitschud vliegen de haren in het rond.. Bij ons op de vloer liggen continu witte plukken haar, en veel ook! Terwijl we meerdere keren per week stofzuigen... (behalve afgelopen week, omdat Ceas zo vreselijk ziek was, leek me niet goed voor de stofzuiger om braaksel op te zuigen )..

Inderdaad wel ideaal dat Kobus zo weinig verhaart! Flip verhaart ook nauwelijks gelukkig.. Maarja, dat maakt die witte wolbaal dan wel weer goed hahaha

Je hebt korthaar en korthaar Een Boxer bijvoorbeeld zal inderdaad niet zo veel verharen, maar een korthaar Witte Herder heeft veel meer haar. Volgens mij ruien deze net zoveel als de langharen, alleen verliezen de langharen dus gewoon langere haren haha  Maar ik weet het niet hoor, nog nooit een langhaar in huis gehad  Het is vooral zo vervelend omdat het heel erg opvalt, die witte haren! Zeker nu in de winter, dragen we allemaal wat donkerde kleding... Nou ja, dan dus ook niet meer, want alles wordt toch wit haha!

Ach, was Ceasar ziek? Gaat het nu weer beter met hem?

Haha ja inderdaad, donkere kleding is een extreem slecht idee om te dragen met een witte herder, hahaha ... Al doe ik het nog steeds hoor, die lange haren kan je er redelijk makkelijk afvegen of met zo'n roller verwijderen.

Ja hij was heel erg ziek, onstoken darmwand bleek na een week, dierenarts zei dat als we een dag later waren gekomen hij het niet had overleefd waarschijnlijk.. Het was even erg spannend en stressvol, maar hij is nu al thuis, is weer beter, wil weer eten en weer spelen, dus alles komt goed..

Oh wat sneu  Gelukkig dat jullie er net op tijd bij waren! Hoe kwam ie daaraan?
Fijn dat ie nu in ieder geval weer beter is!

Heb eens op www.dierenasiels.com gekeken, daar staan zowel Cas als Ralf (z'n maatje) niet meer op! Goed teken dus  Hopelijk is Ralf ook echt weg, naar een goed huisje. Dat gun ik 'm van harte!

Op de site van het asiel zelf staan ze nog wel allebei.

Ja was heel sneu! We dachten echt dat hij dood zou gaan.. Gelukkig is hij weer thuis, hij is herstellende en dat is me al het geld in de wereld waard!
Het kan twee oorzaken hebben; Parvo.. of een ingeslikte knuffel die de darmwand heeft beschadigd onderweg naar buiten. Persoonlijk denk ik het tweede, gezien hij 3 jaar geleden tegen parvo ingeënt is en hij een paar dagen vóór hij ziek werd een halve knuffel opgevreten heeft...

Ai, eng hoor... Dat zo'n stomme knuffel zoiets al kan veroorzaken!  Gelukkig is alles uiteindelijk goed afgelopen, je moet er toch niet aan denken dat ie er in was gebleven...

Hij ligt er eigenlijk nooit op, nog steeds graag bij ons (hoewel niet meer precies naast ons, hij kan nu ook gerust een paar meter verder liggen!). Maar vrijdagavond ging ie weer uit zichzelf erop liggen, en dit keer nog goed ook


Het is wel een hele wazige foto, maar toch  

Ja was ook heel eng, zowel wij als de dierenarts waren er van overtuigd dat hij het niet zou halen, we hebben gedaan wat we konden en de rest was aan hem. Gelukkig heeft hij wel gevochten voor zn leven, mazzel ook dat hij nog maar 6,5 jaar is. Dat werkt ook in zijn voordeel in zo'n situatie. Ik moet er inderdaad niet aan denken dat dat het einde van hem zou zijn, ik zou kapot gaan dan.

Er komen hier ook geen knuffels meer in huis voor hen, nooit meer, enige wat ze nog krijgen is een flos, dat schijnt te verteren als het ingeslikt wordt (die draadjes).

Wij hebben hier ook alleen knuffels onder toezicht en dan spelen we ermee. Ze krijgen 'm dus sowieso niet als we niet samen spelen, want Kobus vermoord dat ding haha  Hij scheurt altijd oren en poten eraf (in het spel voornamelijk), maar eet ze gelukkig nooit op! Toch voor de zekerheid nooit gedaan... Flos trouwens ook niet, want die eet Kobus wel op haha. Buiten dat ik gewoon liever niet heb dat ie dat soort dingen opeet, zouden we dan ook de hele tijd nieuwe flostouwen moeten gaan kopen

Wat grappig trouwens, Ceasar en Cas zijn allebei van juli 2006  Cas is een paar dagen ouder.

Oh wat grappig! .. Broers?? hihi

Moeten maar niet gaan wandelen met ze, houden we ze straks niet meer uit elkaar .. Moeten we ze eerst naast elkaar zetten, om te kijken wie het langste haar heeft en geloof dat Ceas ook net ietjes groter is haha.. Eerst uitzoeken wie nou wie is, hahaha!

Dat zou wat zijn haha!

Ik heb weleens een Witte Herder wandeling bijgewoond, dat was ook wel grappig moet ik zeggen. Ik was toen wel nog een heel stuk jonger en één van de (behoorlijk imposante) reuen kon blijkbaar niet zo goed met kinderen  (Best apart voor een Witje haha.) Het beest zat constant om me heen te springen, te grommen en te happen en het was heel bedreigend, zeker voor een klein meisje van 11. Ik was niet bang van honden, maar natuurlijk wél als ze zo deden. En door mijn angst werd het gedrag van die hond ook steeds erger! De eigenaresse greep niet eens in, dus uiteindelijk zijn we maar boos weggelopen (mijn moeder boos, ik bang ).

Goed, terug naar de wandeling zelf   Sommige Witjes leken wel echt op elkaar, maar toch kun je er (in ieder geval als baasje zijnde, misschien als buitenstaanders wat lastiger) wel goed onderscheid in maken. De één is groter, of heeft langer haar, kleinere oren, een smallere snuit, een langere neus, dichter bij elkaar staande ogen, is smaller gebouwd, etc. Maar het was vooral heel mooi om ze allemaal bij elkaar te zien  Vind het nog steeds jammer dat die ene hond dat toen voor ons heeft verpest.

Oh, dat is wel heel jammer inderdaad! Vreemd voor een witje om niet met kinderen te kunnen!

Ik geloof er heilig in dat je je eigen hond altijd wel herkent. Zou ik ceas tussen 20 witte herders zetten weet ik zeker dat ik nog weet welke Ceas is. Niet alleen vanwege de hoeveelheid wildkleur die hij heeft en zijn absurde formaat en gedrag, haha. Maar ook gewoon omdat hij mijn hond is.

Denk dat jij Sara ook overal tussen uit kon pikken, en dat zal met Cas ook wel zijn over een tijdje.

Klopt hoor, Saar was gewoon Saar Die herkende ik altijd! Het was gewoon iets typisch aan haar, van die kleine trekjes die je niet kunt omschrijven, maar onbewust wel herkend  Dat heb ik met Kobusje natuurlijk ook, hoewel die niet echt op andere honden lijkt haha. Maar als je hem tussen 30 Teckeltjes zet, waarvan de meesten ook nog ongeveer zijn kleur hebben, is het toch wel even zoeken hoor  (Meestaal moest ik gewoon vooraan kijken )

Cas heeft een soort van knobbeltje op zijn neus trouwens, heel grappig. Alsof ie een haakneus heeft  

Dat heeft Ceas ook een beetje! Aan de voorkant, zit een bobbeltje op, heel grappig!

Waar ik Ceas ook aan herken is zijn permanente "winterneusje" .. Hij is wat pigment verloren boven op zijn neus, dus hij heeft nu een voor de helft roze neus en voor de helft zwarte neus, haha Herkenningspuntje

Van Flip zijn er maar weinig kopieën, die herken je uit duizenden! hahah

Kan me wel voorstellen dat Kobus inderdaad ook makkelijk te onderscheiden is van andere honden, leuk is dat he!

Ik vind het altijd zo leuk om te zien hoe anders elke hond is, ook tussen honden van hetzelfde ras.
Zo woont hier iets verderop ook een witte herder, maar hij is zó anders als Ceasar, niet alleen qua uiterlijk, maar ook in gedrag, zo is hij heel gereserveerd naar vreemden en Ceas totaal niet, maar als het er op aankomt, is hij totaal niet waaks en Ceas juist wel.. Grappig is dat..

Ja, hier ook aan de voorkant een bobbeltje hihi

Tussen Sara en Cas zit ook een wereld van verschil hoor... Sara was niet zo gesteld op vreemden, vrij gereserveerd. Na wat gesnuffel en als zij had besloten dat het goed was, mochten ze best voorzichtig aaien hoor... Maar op háár tempo  Bij kinderen was dat trouwens helemaal niet, die mochten haar meteen aaien. Ze was ook heel erg waaks binnen, maar wel heel sociaal met andere honden en andere dieren.

Cas is juist dól op alle mensen! Hij houdt van kinderen, mannen, vrouwen, groot of klein, niks is hem te gek  Hij vindt alles en iedereen even lief en iedereen wordt hier dan ook enthousiast begroet. Andere honden daarentegen (behalve Kobus dan) is ie dus niet zo goed mee. En andere dieren ook niet! Verder is hij helemaal niet waaks, maar sinds Cas er is, is Kobus wel weer gaan waken  (Deed ie alleen toen Sara er was, toen ie alleen was niet en nu met Cas erbij weer wel ineens.) We hebben nu dus een Teckel kruising en een Herder, en wie waakt er? De Teckel kruising  Hahaha.

Ik denk dat het ook wel wat te maken heeft met een getraind oog. Je eigen hond kijk je iedere dag tegenaan, je weet zijn bouw, zijn loopje, houding, gedrag. Daarnaast de details die je kent als je bekend bent met het ras. Maar voor mij zien bijvoorbeeld de meeste Weimaraners er hetzelfde uit, of Basset fauve de Bretagnes Die zou ik met de grootste moeite uit elkaar kunnen houden. Daar heb ik geen geoefend oog in.

Heb je al wat vernomen van je baas?

Klopt Roxy, zo gingen er eerst bij een HP wandeling twee (voor mij) identieke Poedeltjes mee  Ik kon ze echt niet uit elkaar houden (en had dat met de Teckels in het begin ook wel hoor  Toch wist ik van bijna alle 30 Teckeltjes aan het einde van de wandeling wel de namen!), terwijl een andere Poedeleigenaar die ook mee was, ze wel makkelijk uit elkaar kon houden Typisch is dat hè!

Mijn vader gaat vanavond bellen en een afspraak maken voor in de kerstvakantie

Hahah hier waakt de herder wel gelukkig, daarom is hij er ook gekomen, Flip waakt totaal niet.. Overdag blaft hij om alles maar als meneer slaapt hoort en ziet hij niets, hahaha!

Grappig hoe ze zo verschillen he.. Ceas is net als Cas qua mensen begroeten, maar net als Sara als het op waken aankomt.

Ceas heeft wel heel sterk dat hij gek is op alles wat jong is, baby's, kittens, puppies, alles is leuk en hij doet er ook super voorzichtig mee. Verder vind hij andere dieren wel leuk als hij het kent, kent hij het niet is hij er bang voor.. Behalve zwanen enz... die gaat hij opjagen als hij de kans krijgt...

We hebben voor vrijdag om 14.00 uur een afspraak gemaakt

Sinds zondag gaat Cas heel vaak op zijn kussen liggen!  Alleen als er iemand bij de bank zit wil ie daar nog bij gaan liggen, blijkbaar vindt ie dat toch nog iets te ver weg  En natuurlijk staat ie steeds weer op als er iemand gaat lopen... Maar we zijn toch al wel een heel stuk vooruit gekomen!

Vandaag gingen we bij mijn oma kerstdiner eten, Cas en Kobus gingen natuurlijk mee. En voor de allereerste keer gingen ze samen liggen!



Na een minuut of 10 stond Cas toch op, want de tafelpunt prikte volgens mij nogal in zijn zij  Maar toch... Hoe schattig is dat?!

Hier in huis ligt Kobus echter heel erg graag in zijn eigen mandje, dus ik weet niet of het nog eens gaat gebeuren. Maar hoop van wel, want het is wel superlief

Had heel het verhaal rond Cas gemist, maar wat een leuke hond! En super dat het zo goed gaat! En die laatste foto 

Wat een schattig plaatje van Cas en Kobus.