Jaja, als grote kleine pup van 9 en halve week oud, mocht ik vandaag eens een stapje verder van huis mijn wandelingetje maken! We gingen er maar liefst met de auto heen, 5 hele minuten rijden, maarja, volgens mam zou ik daar een half uur over doen, en zolang mag ik helemaal nog niet lopen :( Al ben ik er zelf van overtuigd dat ik dit best kan! Maarja, iets met botjes en gewrichtjes ofzo... maar goed, wat een ervaring! Ik heb me als een malle achter alle blaadjes die uit de bomen vielen aangerend...
Helaas kon ik de gene die ik achterna zat niet meer vinden, want zodra die lande, was hij verstopt tussen zijn hele kliek eeneiïge broertjes en zusjes...

En dan ook tussendoor nog eens die zeurmoeder van mij, die weer eens wilt dat ik ga zitten... pfff oke, omdat ze het blijkbaar nog steeds niet geloofd, doe ik dit nog maar een keer voor haar! Maar mag ik dan nu Alsjeblieeeeft weer verder?

Maar ze is niet alleen maar een zeurpiet hoor, want toen ik moe was, en mijn kale buikje helemaal nat van het gras en de bladeren, mocht ik lekker bij haar in de jas warm worden en uitrusten!

En nu thuis, ben ik ook helemaal knock out geweest, ik heb 2 uur lang in een soort van coma gelegen...

En nu... terroriseer ik de hele boel hier weer lekker! Mama is nu bijna K.O., haha, maarja, je moet er wat voor over hebben, voor zo'n lief puppenkind als ik 



3 doggies













