Verdedigen van eten

Van het weekend was ik agenda's voor 2009 aan het doorblaren in de Bruna.
Zo ook de agenda van 'Hondenleven'.
Bladerend kwam ik langs een artikeltje van Martin Gaus.
Dit ging over honden die hun voerverdedigen.
Volgens MG blijkt uit 'recent' onderzoek dat honden te allen tijde het recht hebben hun eten te verdedigen, ook tegenover een ranghogere hond.
Straffen van de hond voor het verdedigen van eten is volgens MG dus heel oneerlijk en achterhaald.

Nu ben ik zelf voorstander van 'wat je hebt, mag je houden.' Dit onderzoek, waar begin 2000 al de resultaten van waren, onder zowel wilde honden, wolven en gedomesticeerde honden laat zien dat zelfs de ranglaagste hond zijn eten mag verdedigen. En dat ook doet. Een ranghogere hond druipt dan af.

Ik al een hele tijd dat je dus veel beter altijd kunt ruilen met je hond. Vanaf heel klein pupje af aan al. Alles ruilen en laten zien: jouw handen voegen alleen maar toe!

Hier heb ik wel al aardig wat discussies over gehad. Er zijn ook veel mensen die vinden dat ze gewoon alles af moeten kunnen pakken van hun hond, als ze dat gewoon willen hebben.
Een vriendin van mij doet met honden helemaal niet aan ruilen, maar vind dat een hond alles af moet staan.
Dat geeft weleens problemen met Biko. Die is van mij gewend dat hij meestal wat terugkrijgt. Maar hij laat echt niet door andere mensen ineens zijn bot afpakken.
Hier ben ik niet blij mee, maar ik begrijp het en geef hem geen bot als er bezoek komt of leg uit dat het alleen geruild mag worden voor iets anders.

Hoe denken jullie hierover?

Groetjes,

Margje

Tja, er zijn meer onderzoeken die de wijze waarop we tot nu toe honden hebben opgevoed redelijk naar de verleden tijd verwijzen.

Ik ben wel van mening dat ik spullen moet kunnen afpakken wanneer ik dat wil, maar, dan zorg ik ook dat de hond weet dat het menes is. Overigens laat ik ze gewoon zo veel mogelijk hun gang gaan.

Hoi hoi,

Tosca is een schat maar als ze een bullepeesje of oortje heeft, denk maar niet dat ik die nog af mag pakken.
Ruilhandel is ook niet aan haar besteed, maar dat kent ze dan ook niet.
Gezien haar verleden, doe ik er ook helemaal niet moeilijk over. In haar geval kan ik niet anders verwachten.

Groetjes!

Hm,
Onze Spike is eerder een kleine boef die precies weet wanneer hij iets heeft wat niet mag. Een pees of oortje of wat dan ook van eten mag ik altijd afnemen, soms vraag ik of mams moet helpen als hij een pees eet en dan duwt hij zijn pees in mijn handen en knabbelt hij terwijl ik die vasthou. Daar zit geen probleem maar o wee, laat geen papiertje vallen of vod want die ben je kwijt en zie je niet meer terug of het is in stukjes. Wil ik die terugpakken dan zou hij snauwen, ruilhandel kan lukken maar dan moet ik ook wel zorgen dat ik toon dat het menens is, anders lacht hij me gewoon uit. Zyta, dat is de grootste lieverd dat ik ken, die geeft alles mooi in mijn hand, krijgt het ook direct terug voor het mooi afgeven.

Hoihoi..
Nou ik heb onze pup aangeleerd om met mijn handen bij het voer (of snoepje) te zitten en het inderdaad af en toe af te pakken (ik geef het wel vrijwel meteen weer terug) maar dit is omdat ik een kleine van 2 in huis rond heb rennen en ik wil niet dat mijn hond naar hem gaat bijten alleen om haar voer te verdedigen.. En ik moet zeggen dat gaat supergoed..
Groetjes

Ik wil wel even erbij zeggen dat als ik mijn zoontje niet had gehad dat het me niets uitmaakte.. Haar eten is haar eten.. maar ik ben anderss gewoon te bang dat er iets gebeurt..
groetjes jeanine en een pootje van hindy

Hoi Jeanine,

Misschien is het handig voor je om even het topic te lezen 'Aan z'n eten komen als de hond eet, wel of niet?' - daar staan goede tips over hoe je baknijd kunt voorkomen.

Hindy is nog maar klein, ze kan ook ineens haar eten gaan verdedigen als ze volwassen is.

Groetjes,

Linda.

Hoi Linda..
Ze heeft er helemaal geen last van..
Misschien is het dan verkeerd overgekomen..
Ik had het meer over "als"
Ze is heel braaf juist met haar eten..
Maar ik wilde gewoon even vertellen waaro mik dus wel aan haar eten komen of het afpak..
Ze is heel braaf wat haar eten betreft.. omdat ze weet dat ze het terugkrijgt.. Of zelfs nog een extra lekkertje erbij (ik weet het ze is een verwend nest)
Groetjes
Jeanine en Hindy
Groetjes

Ik denk dat Linda bedoeld ook voor later. Dat je alvast wat tips hebt om in gedachte te houden voor als Hindy wat ouder is

Plaatje van een hond trouwens!

zoals jullie miss al weten kunnen wij bij Syco ook gewoon bij zn etensbak enz komen we hebben van de gedragstherapeut het advies gekregen om een klein btje eten in zn bak te doen.. even weggaan en heeft hij het bijna op weer wat eten in je hand en in zn bak doen zodat hij weet dat er juist iets lekkers komt!

nou even over de topic haha:

ik vind eigenlijk dat ik alles van mn hond MOET KUNNEN pakken als IK dat wil maar... dan geef ik hem er wel een koekje voor of zn knuffeltje vind ik wel zo eerlijk!

Maar net als wat Amy zegt dat deed Syco dus vorige x ook met die varkens oor hij begon al te grommen toen we eraan kwamen ik kreeg de tip om te ruilen maar sindsdien heb ik geen oortje meer gegeven haha
moet ik toch maar even proberen

groetjes

hoi hoi

ook mijn spikey doet niets
als ik ff in zijn bak kom of 1 van de kids , dan likt hij over je hand
maar ik vind zelf dat een hond ook recht heeft om rustig te eten
ga altyd bij mezelf na stel dat iemand mijn bord afpakt of er in gaat zitten vroeten bah bah
dan blaf ik waarschijnlijk harder dan de meeste hondjes hahaha

groetjes els en pootje van spikey

Ik kom geregeld even aan het eten of de snack van Jazz, soms pak ik het knabbelbotje ook uit zijn bekje. Hij krijgt het vrijwel meteen terug met een 'goed zo!'. Mensen mogen dan ook gerust aan zijn eten komen (gelukkig, want er zal maar eens een kind in een onbewaakt ogenblik iets van je hond af willen pakken...), maar bij katten (die z'n voer nog wel eens willen inpikken) laat hij een schelle blaf horen. Dat is genoeg om de katten even een andere richting op te sturen.

Hoi allemaal,

Bij geen één hond heb ik ooit baknijd of anders gehad...

Ook niet naar elkaar toe, terwijl ze vaak wel naast elkaar stond met eten...
Toen Jip aangewandeld kwam - met z'n vier maanden - stond ik wel even stil bij dit eventuele probleem.

Maar kennelijk hadden de colliemeisjes hem al zo "recht gezet" dat hij het ook niet aandurfde aan te schuiven bij de dames...

Ook ik kon ten alletijden in de bakken komen... Ik deed dat in het begin wel eens bij Jip omdat hij al vier mnd. was toen hij voorbij onze tuin scharrelde en ik niet wist wat voor vlees ik in de kuip had...

Als Jip - en nu ook Sterre - zat was van de kluif, dan kwamen zij hem bij mij op schoot brengen.
Dan leg ik de kluif - samen met de hond - ergens op. Tot een volgende "kluifsessie"....

Nou moet ik zeggen dat ik altijd de honden laat wachten vóór zij mogen gaan eten.
En ik voer de eerste dagen - bij een pup - al het eten vanaf mijn lichaam om binding te krijgen, of dat er nu mee te maken heeft.. ??

Lieve groet, Ilja
high-five van *Sterre*

Bij Biko heb ik ook van dag 1 dat ik hem kreeg al het eten uit de hand gegeven om de binding te krijgen.

Ik moest hem wel echt bewust leren dat als ik in de buurt van zijn bot kwam dat het goed was.
Bij mij heeft hij dat nu. Maar bij anderen, die dus niet zo intensief ermee geoefend hebben, mooi niet. Hij verstijft eerst, dan gaat hij grommen en haalt ook uit als ze niet snel weggaan. Standaard ligt hier dus niets op de grond. Ik heb ook geen kinderen, maar ik wil niet dat hij het gedrag gaat vertonen bij bezoek. Maar bezoek neemt dus weleens een kluif voor hem mee, willen hem daarna nog even (in zijn mand) aaien en ja.. dan is ie niet meer zo lief..
Wel heel vervelend, maar hij heeft het vertrouwen gewoon echt niet.
Ik vind het toch ook niet iets wat ik echt moet gaan trainen met veel vreemden. Als ik kinderen krijg misschien wel.

Mijn vorige hond wilde altijd dat ik het botje vasthield zodat hij lekkerder kon kluiven

Nee, met vreemden zou ik het zo laten...

Kluiven/botten haal in uit voorzorg wel even van de grond als er een "visite hond" komt...
Maar speeltjes blijven liggen, daar reageert Sterre verder ook niet op....

Ja, tot vervelens toe, kan Sterre het kluifje blijven aanbieden om vast te houden...
Lekker makkelijk toch zo'n standaard, geef ze eens ongelijk...

Lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*

Speeltjes heeft Biko ook echt niets.. mag iedereen aan komen, mee spelen, zal hem een biet zijn!
Maar zijn kauwstaaf... nee... dat is te lekker!!

Is inderdaad zo grappig! Je bent gewoon een levende standaard!!
En je moet nog stevig vasthouden ook!

Haha, bij jullie dus ook! Ik mag ook altijd de boel vasthouden.
Maar ook al wil Jazz soms zelf helemaal niet knabbelen, hij brengt mij altijd enthousiast zijn knabbels. Dat heeft tot nu toe nog geen hond bij me gedaan, hooguit de katten...die brengen me altijd (levende) muizen!

Barca is helemaal dol op zijn kauwbot.

In de avonduren komt hij met dat bot aanzetten en dan moet ik die onder mijn dijbeen duwen. Mijn bureaustoel zet ik dan op zijn kauwhoogte en hij heeft een stevig steuntje.

Ik typ en hij kauwt.

Erg handige oplossing voor ons beide. )

Kai had als pup erge baknijd, vooral met rauwe kauwbotten (is hij verzot op). Ik heb toen zoveel verschillende adviezen gehad dat ik vanalles heb uitgeprobeerd, want uiteindelijk vind ik het wel belangrijk dat een hond iets lost wat hij ergens zomaar vind (kan vergif zijn bijvoorbeeld). Kwaad worden op de hond maakte het alleen maar erger. Dan ben ik zelf begonnen met heel stilletjes aan te ruilen. Kauwbotten kreeg hij even niet meer en ik ben het ruilen dan begonnen met dingen waar hij niet zo bezitterig op was. Na een tijd liet hij het los als ik los zei en hoefde ruilen niet meer, een aai of gewoon flinke zeggen was genoeg. Maar dit heeft echt heel lang geduurd.
Toen dit ok was, heb ik terug kauwbotten gegeven en dit vanaf toen in zijn bench, zat hij rustig. Ik mag nu los zeggen en hij laat zijn kauwbot gewoon los. Sinds de honden hier nogal de gewoonte hebben van het laatste stukje bot in zijn geheel door te slikken (en wat soms voor problemen zorgt dan), neem ik het bot af als het te klein wordt. Kai krijgt nog altijd een snoepje in de plaats bij een rauw kauwbot. Bij alle andere dingen krijgt hij dus een aai of zeg ik 'flinke'.

Ik vind dat een hond eender welke buit die hij gevonden heeft moet kunnen lossen op bevel, is noodzakelijk vind ik een mensenmaatschappij waar niet alle individuen te vertrouwen zijn.Je weet maar nooit wat je hond opneemt tijdens een wandeling. Lost hij zijn buit op bevel, dan moet er ook wel heel veel beloond worden sinds het voor een hond niet zo vanzelf sprekend is om dit te lossen.

Linsey,

Helemaal met je eens. Hier ging het vanzelf. Bas zat op apporteer en dirigeer en het onderdeel 'los' hoort bij die cursus.

Als ik nu 'los' roep laat hij alles uit zijn bekje vallen. Ik kan gewoon zijn bak eten aanraken of weghalen en dat vind ik een reuze prettig idee. Moet er niet aan denken dat hij mij dan zal aanvallen.

hallo,

ik denk dat het de hond zijn volste recht is,om zijn eten te verdedigen.
ik zou persoonlijk ook niet graag hebben dat ze mijn eten afpakken.
ik mag van mijn honden alles afpakken,en ik vraaf aan hun of ik eens mag kijken,en dan is het voor de honden ook geen probleem.

groetjes

Wilma,

Kai zit al vanaf 12 weken oud op gehoorzaamheidstraining (zit nu in de wedstrijdsklas) en daar wordt ook vanaf pups af aan los geleerd voor de apport. Hij kende het dus wel met speelgoedjes en de apport op dat moment, maar met voedsel was het toch nog wat anders, hij legde de link niet echt denk ik of wel was hij gewoon te bezitterig naar voedsel toe. Maar uiteindelijk is het dan gewoon dat zelfde woordje geworden om eender wat los te laten en dat lukt nu goed. De ene hond legt blijkbaar dan toch wel de link met de los uit de training, terwijl de andere er meer moeilijkheden mee heeft. Met Lotje heb ik er ook nooit geen problemen mee gehad, ging ook vanzelf bij haar. Maar een groot verschil met Lotje, is dat Lotje ook nooit heeft geprobeerd om de leiding van mij over te nemen, terwijl dat ook bij Kai in het begin een heel groot probleem was, zelfs als heel jonge pup hield hij zich al met zo'n dingen bezig. Nu nog heeft hij echt vaste regeltjes nodig en moet je heel consequent zijn of er komen problemen. Bij Lotje kan je al wat soepeler zijn, zij aanvaard gewoon haar plaats. Zo'n dingen gaan meestal toch wel samen heb ik zo ook gemerkt bij andere honden.

Persoonlijk denk ik dat de sleutel altijd is: ruilen ruilen ruilen.
Ik vind het niet 'eerlijk' om het zomaar op te eisen, het is ten slotte niet van mij.
Maar inderdaad moet het wel kunnen om iets te kunnen afpakken, want het kan weleens niet zo goed voor ze zijn.
Daarom ruil ik alles met Biko. Hij laat het los en krijgt er altijd wat lekkers voor terug. Soms heb ik niets, maar dan ga ik met hem spelen met een stokje of blaadjes ofzo.
Eigenlijk omdat ik denk dat als ik het op zou eisen hij alleen maar stiekem ergens dingen gaat opeten, of snel doorslikt als je eraan komt, ook met alle gevaren van dien.

Voorheen waren de meeste 'gedragsdeskundige' het er over eens dat je als ranghogere zomaar alles op kon eisen als het jouwe. Daar zijn ze nu van teruggekomen.
Maar zo te lezen wisten wij dat allemaal allang

Hallo,

Wij hebben nu een Duitse herder ( haar zus is inmiddels overleden )
Wij hebben bij ze vanaf het begin toen ze pup waren toen ze aan het eten waren met onze hand in de bak brokken gezeten.

Zo hebben we ze geleerd niet aan te vallen als dat gebeurt, onze hond Francien is een hele lieve hond geworden waarbij je leuk mee kunt spelen en alles tolereert.

We hebben ons nu aangemeld voor een Saarloos pup bij de SWH vereniging.

Sebastiaan

hier kan ik met mijn hoofd en handen in de etensbak terwijl ze eten.
Ze eten naast elkaar en het is dus ook geen probleem als de één bij de ander even in de bak komt snuffelen van, hey .. wat heb jij gekregen??

Ook met snoep, botten etc. als ik los zeg of laat mij eens kijken, spugen ze het meteen uit!

Ik vind dat ik alles mag afpakken zeg maar.
Niet om te houden maar dat ik de controlle erover heb.
Ze krijgen het ook meteen terug als ik even gekeken heb.

Hier komen met regelmaat ook kinderen en andere hondjes en wil dus dat eten geen probleem is.

Bij dat, stel ze pikken ergens iets op wat giftig is of waarvan ik weet dat ze ziek kunnen worden, wil ik niet bang van mijn eigen honden zijn om ze iets uit de bek te pakken.

Groetjes Debbie

Hoihoi, ook ik kan onze honden alles afpakken als ik wil. Ik geef het wel meestal meteen terug, maar ik kan ze zelfs hun etensbak onder hun neus vandaan halen. Ik ben daar mee begonnen toen onze jongens nog baby waren en heb dat al die jaren bij iedere nieuwe hond ook gedaan. Ik vind dat ze alles los moeten kunnen laten, is soms ook voor hun eigen bestwil, maar ik geef ook altijd iets anders retour. Voor wat hoort wat!!
groetjes Annelies

Hoi allemaal,

Bij Dimmu hebben we van begin af aan onze hand bij zijn voedsel speeltjes etc gehad, af toe af gepakt en terug gegeven. Al was het alleen om te voorkomen, dat als hij iets heeft wat ie echt niet mag hebben dat wij of de reguliere oppas (lees mijn schoonouders) hem dat dan af kunnen pakken, uiteraard krijgt hij dan wel iets anders er voor terug als beloning dat ie het laat pakken. Ik vind dat ik ten allen tijde iets van Dimmu moet kunnen afpakken, maar meestal is daar geen reden toe dus laten we hem gewoon lekker gaan. Bij Kaja passen we in haar opvoeding hetzelfde toe.

Grtz,

Steven

Ik denk er hetzelfde over als jij margje.
Ranglagere mogen tegenover ranghogere ook hun eten verdedigen, idd, wat je hebt,mag je houden idee.
Als ik wil dat ze iets afstaan, dat wordt er geruild, dit leer ik vanaf pup af aan.
Vind erg belangrijk dat als ze een keer iets hebben wat ze niet mogen hebben, dat ik dat dan van ze kan krijgen, zonder een worsteling, als ze het dus afstaan dan krijgen ze er iets anders voor terug.

Ik begrijp nog steeds niet het nut van eten afpakken van een hond. Dat is heel onnatuurlijk in mijn ogen.
Eten zou toch een prettige bezigheid moeten zijn en geen stresssituatie moeten worden.
Is het niet juist andersom, door het eten van de hond af te nemen krijgt hij toch juist voedernijd of denk ik nu verkeerd?
In elk geval laat ik mijn hond met rust als ze eet, dat bevalt ons beiden.
Als ik zelf eet wil ik ook rustig eten en ze weet ook dat ze dan niet bij me hoeft te komen zitten.