Nou eens effe geen BBC docu...

We hebben de neiging het verleden door een roze bril te bekijken. Of het verleden altijd wel zo goed of beter was?

Daar is overigens ook geen eenvoudig antwoord op hoor. Het was anders, dat zeker, maar of het beter was is misschien wel de verkeerde vraag.

Wie zegt ons dat een hond, met alle zorg, aandacht en gemakken gelukkiger is dan de hond van een zwerver die elke dag kampt met honger, kou en ongemak? Als ik een zwerver met hond zie zijn die honden veelal intens gelukkig... En dat terwijl op een forum als deze een discussie over inenten al kan escaleren tot wellesnietus discussies of iemand wel een goede eigenaar is.

In de film zie je moment opnames van honden en meteen gruwelen we, maar misschien hadden die honden buiten de show om wel een geweldig bestaan en was die show juist volkomen onbekent en daarom reden voor nervositeit.

Ik weet het niet hoor, ik opper zomaar wat dingen... Maar ik vraag me wel af hoe terecht onze overtuiging is dat wij onze honden nu het beste bieden...

Ben er toch wel van overtuigd dat de dieren van tegenwoordig een nuttelozer bestaan hebben dan de dieren van vroeger.
Maar dat even terzijde..

Ik ben dat zomaar met je eens

Als ik zou moeten ruilen weet ik toch wel met wie.....
of denk je dat de hond van voor de melkkar 's avonds bij zichzelf dacht:"Mwoah... 't was vroeg op vanmorgen maar ik heb nu wel een voldaan gevoel".

Ik zelf geloof niet in het juist kunnen interpreteren van hondensignalen, aan de hand van enkele seconden beeld, zonder te weten waar de hond op reageert.

Zibby is verwaarloosd, misbruikt om alleen maar als fokteef een bestaan te hebben en was zo mager als een lat. Leefde in een schuur en moest maar zien wat voor eten of beter gezegd afval ze kreeg en wanneer.Toen ze bij mij kwam was ze er beroerd aan toe.

Sisa en Alice zijn "opgevoed" en "gevoed", hebben lekkere warme plekjes, hebben geen zorgen of er wel genoeg eten is, (hoeven daar in ieder geval niet naar op zoek te gaan, behalve als het een zoekspel is). Staan heel dicht bij me, weten precies wat ik wil/bedoel door woorden of mijn lichaamstaal. Moeten redelijk netjes aan de lijn lopen en dat doen ze ook.
Ze doen spelletjes, hebben taakjes, kortom dàt wat we in deze tijd doen om onze honden zo gelukkig mogelijk te maken, in onze ogen dan.

Zibby daartegen trekt me (aan de riem) bijna de mouwen uit m'n jas. Is ondanks dat ze nu meer dan genoeg eten krijgt, voortdurend op zoek naar wat te snaaien, wil méér dan de andere twee alle geurtjes oppikken die er zijn en begrijpt vaak niet wat ik bedoel. Ze kijkt me dan met ontzettend onschuldige "open" ogen aan "wat bedoel je"? en in diezelfde ogen èn haar gedrag zie ik meer "hond" dan bij die andere twee.
Sinds zij er is ben ik me ook af gaan vragen wat nou beter is en of ik met haar nou zo heel erg bezig moet gaan om er een 2012 hond van te maken. Ik ben bang dat ik haar heel erg te kort doe als ik zo ontzettend wil gaan  "opvoeden", want ik zie ondanks alles een hele happy hond, die het wel best vind zo. Ze luistert goed, kan net als Sisa en Alice makkelijk loslopen bij het wandelen, vind het heerlijk om (zo groot mogelijke) takken mee te slepen en blijft/komt keurig bij me.
Verder is het een ontzettende vrijkont en draait 's avonds haar kont op mijn bed ( al vanaf dag 1) alsof dat de normaalste zaak van de wereld is, maw zij geeft de indruk dat ze heel goed voor zichzelf kan zorgen en doet dat dan ook.

En dan, ondanks of misschien wel dankzij haar verleden is zij de hond die de minste lichamelijke kwaaltjes heeft.

Dus ja ik vraag me af...............

Ik persoonlijk zou het toch erg fijn vinden om dan te mogen ruilen met de bovenste..
En niet als een soort van gehandicapte de hele dag in dagopvangprogramma te moeten zitten..

"Gaan we nu wandelen, mag je nu poepen,Gaan we nu trainen, mag je nu gaan slapen,doen we nu een wandelingetje, o, wacht daar hebben we het busje met die vriendelijkeuitlaatmevrouw die jou gaat uitlaten want...er moeten brokjes door het baasje worden verdient."..


Nee, geef mij dan maar een taak, een duidelijke en mischien zware taak..
Geeft wat minder gedragsproblemen als je als hond bent gefokt om bepaald werk te moeten doen, en je mag dat werk dan ook doen..
Is een karakterdingetje....zeg maar..

Ik denk dat je "je baantje" voor de melkkar toch ietswat idealiseert. De trekhond werd niet voor niets het armenpaard genoemd dus van speciaal gefokt voor de taak zal geen sprake geweest zijn. Van socialisatie van pups wist men in die tijd niets en reken er maar niet op dat de melkboer iets van hondensignalen begreep. De hond voor de kar had dus geen of een zeer gebrekkige communicatie met z'n omgeving. Mensen hadden net na de eerste wereldoorlog geen cent dus bij het eerste de beste mankement werd zo'n hond geruimd en aan teken-, vlooien- of wormenbestrijding werd al helemaal niet gedaan.
Ik denk daarom dat de "showhonden" die we hier in het filmpje zien, vergeleken bij veel van hun soorgenoten in die tijd, een mooi leventje hadden.

Ik ben van mening dat honden zichzelf een taak toe-eigenen in een huishouden. We willen werken, dat zit er gewoon in, en als de baas het niet bepaalt, doen ze dat zelf wel. Dat is 1 reden (tussen talloze anderen) dat er honden zijn met gedragsproblemen.

Misia waakt bijvoorbeeld, ze slaat op alle activiteiten aan het huis aan, behalve op de sleutel in de voordeur. Ze is dus heel de dag alert. Ook buiten ziet ze het als haar taak om op te blijven letten. Dat was best lastig bijvoorbeeld toen onze zoon net kon lopen, want ze bewaakte hem en wilde zeker niet dat andere honden te dicht bij kwamen.

Ze heeft zichzelf die taak dus gegeven.