Romi begint mij tegenwoordig erg te verbazen
1 jaar en 7 maanden geleden heb ik romi uit het asiel gehaald.
Hoewel ze naar mij altijd lief is geweest, was ze in ons dorp een van de meest gevreesde honden.
Ze viel uit naar vreemden, hapte in broekspijpen geen enkele vreemde kon bij haar in de buurt komen.
Ze viel uit naar lopers, fietsers. En wanneer ze een hond zag ging ze tot het uiterste (benen bijten) om bij die hond te geraken.
Meteen met de hondenschool begonnen en lanzaam aan kreeg ze meer vertrouwen in de mens. Ook andere honden leken niet meer zo eng voor haar.
Hoewel er in kessel nog steeds mensen zijn die in een bochtje lopen vanwege de 'oude' romi, worden de nieuwe mensen die haar leren kennen steeds weer verliefd op haar.
Nu kan ik niet trotser zijn op romi.
ze heeft haar brevet gehoorzaamheid gehaald, het gaat goed met andere honden, vreemden kunnen haar aaien (gaat soms zelfs aandacht vragen), lopers en fietsers reageert ze helemaal niet meer op,...
Vandaag zelfs in de trein legde ze haar hoofdje neer op de arm van de vrouw die naast me zat
al een geluk vond die vrouw dit helemaal niet erg.
Je krijgt zoveel van deze schatten terug, een leven zonder hondjes zou geen leven voor me zijn



3 doggies




