Ik heb 3 honden
Jackie kwam als eerste, mijn kruising tussen vanalles en nog wat, toen kwam Nukka mijn husky. Vanaf toen wist ik wat ik wilde; Ik wilde de sledenhondensport gaan doen en uiteindelijk mijn eigen team neer kunnen zetten. Zo kwam Grafitty erbij, mijn grote vriend van 5 jaar oud, ook een Siberian.
Dit ging in de eerste instantie gewoon goed maar langzaam slopen er steeds meer kleine akkefietjes in.
Grafitty en Nukka hebben een feilloze communicatie. Snappen elkaars signalen en reageren hier direct op. Jackie geeft vaak verkeerde of foutieve signalen af, word slecht begrepen door de rest en hierdoor ontstaan er wel eens kleine onderlinge ruzies.
Nukka is overduidelijk de baas bij ons thuis maar Jackie lijkt dit absoluut niet te accepteren. T is niet eens lijken, ze accepteert dit gewoon niet. Ze daagt Nukka steeds vaker uit tot 'vechten' en als ik niet snel genoeg in grijp loopt dit uit de hand want Grafitty komt Nukka helpen in deze.
Ook gebeurt het wel eens dat spel ineens omslaat tot jagen op Jackie, ook hier moet ik snel in grijpen voor het mis gaat. Jackie is een hondje van 10 kilo met een enkele vacht en kan geen enkele weerstand bieden tegen de brute kracht van Nukka of Grafitty met als resultaat dat die er elke keer t slechtst vanaf komt. Tot dusver ben ik er altijd snel genoeg bij geweest, of waren er mensen bij die snel konden ingrijpen maar dit gaat natuurlijk een keer goed mis...
Jackie alleen mee nemen of Jackie uit logeren sturen heeft voordelen. Jackie leeft helemaal op als je haar alleen mee neemt, is helemaal relaxed als ze uit logeren gaat maar dan komt ze weer terug en duikt ze direct op Nukka.
En t is niet alleen maar vechten, Ze kunnen ook super lief met elkaar spelen waarbij ze heel zachtjes met elkaar doen maar op de meest onverwachte momenten slaat dit gewoon om...
Ik vind het heel moeilijk. Ik houd zielsveel van deze dame, en t is toch echt een beetje mijn kindje. Ze is ook nog wel gelukkig bij mij maar toch merk ik steeds vaker dat ze eigenlijk altijd onder spanning staat en vraag ik me af of Jackie niet liever enigst hondje was gebleven, want als ze alleen is, is ze zo anders, zo relaxed en blij, zo veel meer t hondje wat ik ken... Als ze bij iemand is wezen logeren is ze zo kalm en rustig en blij en vrolijk... Niet dat ze hier nooit vrolijk is maar t is toch een andere gemoedstoestand...
Stiekem vraag ik me steeds vaker af of t niet een beter idee is om Jackie te laten gaan, om haar een rustig leventje te gunnen waar ze niet op haar hoeden hoeft te zijn en haar aandacht niet hoeft te delen met andere honden... Hoeveel verdriet t mij ook doet...


Reageren
Soms wou ik dat ze gewoon konden praten...




van jou wel honden gewend!
