Het is al weer een tijdje terug dat ik een update over Rivka heb gegeven.
Dat komt mede doordat mijn spiegelreflexcamera stuk is. Gelukkig kon ik de camera van vrienden lenen.
Maar mevrouw Rivka is alweer bijna 8 maanden, dus het werd wel weer tijd.
Afgelopen vrijdag was het weer eens heerlijk weer en dat vroeg om een lekkere wandeling met fotocamera.
Onze bestemming: De Rijkerswoerdse plassen.
Wat heeft Rivka genoten!
Het is lastig om een jonge, actieve, licht puberende hond vast te leggen en zeker met een camera die je niet gewend ben.
Toch is het me gelukt om tussen de 257 foto's een aantal mooie te vinden.Rivka stond erop ze jullie te laten zien + een uitgebreid verslag.
Bij deze geef ik Rivka het woord:
Hoihoi hondenvriendjes en vriendinnetjes.
Vandaag neem ik jullie mee op een onvergetelijk avontuur...
Het begon allemaal met een 5 min! durend ritje in de auto. Ik kon het niet laten om met mijn 20 kilootjes bij mijn vrouwtje op schoot te gaan zitten. Ik moest wel, want ze had een pukkeltje op haar gezicht. Dus tja als trouw hondje verberg je dat voor de buitenwereld.
Eenmaal aangekomen sprong ik als een fris en fruitig hondje uit de auto. Gevolgd door een licht gedeukt vrouwtje.
Daar gingen we dan op naar de vrijheid. Maar nog voordat ik me goed af kon zetten kwam er een ENORM auto-achtig ding langs rijden, mijn vrouwtje noemde het een grasmaaier. Het maakte een kabaal! De wereld verging, serieus hoor. Gelukkig bieden de benen van mijn vrouwtje bescherming tegen alles. Dus wonder boven wonder overleefde ik het.
Poging twee dan maar. Ik zette me af en... oeps ik zat nog aan de riem. Oplossing: Nestje naast mijn vrouwtje lopen, haar aankijken met mijn puppy-oogjes (puber-oogjes doen het niet zo goed) en daarbij een enthousiast blafje laten horen.
Het werkte! Poging nummer 3. Ik zette me af en eindelijk had ik de vrijheid. Ik rende over het strandje langs de water lijn. Het water spetterde omhoog en mijn prachtige haar wapperde in de wind. Zien jullie het voor je?
Stom als mijn vrouwtje was heeft ze geen foto's gemaakt..
Na mijn prachtige strand-scene gingen we door naar het bos gedeelte. Een prachtig paatje om te lopen, maar ik heb het niet zo van de algemene paatjes. Ik vind mijn eigen weg wel. Vrouwtje, die altijd erg braaf is, liep wel over het pad. Na een tijdje was ik haar kwijt, dus ik zoeken en zoeken, maar ze was er niet. Dus ik volgde het pad waar ik haar het laatst had gezien. Zit ze op een bankje! Hoezo actie? Toch ging ik er maar bij zitten, want ik was allang blij dat ik haar weer gevonden had. En toen, jawel hoor kwam de camera te voorschijn.
Hier zien jullie hoe ontzettend blij ik was met het terug vinden van mijn vrouwtje:

Even poseren:

En we gingen weer verder.
Ik weer over mijn zelf gemaakte pad en mijn vrouwtje over 'het' pad.
Plotseling hoor ik 3 prachtige woorden mijn kant op vliegen. RIVKA RODI WORST!
Daar zoefde ik de struiken uit op weg naar mijn heerlijke snack.
Maar mijn vrouwtje is wel slim. Ze maakte gebruik van mijn reactie om deze actie foto te nemen:

Niet gevreesd het was een WinWin situatie, de rodi worst was hemels lekker.
Na wat gespeeld te hebben met wat andere honden moesten we helaas al weer terug. Anders liepen we te lang, was het slechte excuus van mijn vrouwtje. Vrouwtjes he, wat moet je ermee. Behalve dan dat ze je eten, aandacht, snoepjes, liefde, bescherming en vertrouwen geven. Ow ik denk dat ik haar toch maar houd!
Even poseren op het bospad:

Dit is mijn 'ik hou van je vrouwtje mag ik als je blieft nog wat rodi worst?' Blik (werkt altijd)

We waren weer terug bij het bankje en daar was de perfecte plek om even rond te kijken en mijn dorst te lessen.
Ik showde gelijk even mijn beeldige kontje, want je weet maar nooit wanneer er een aantrekkelijk reutje langs komt.

Op het stukje terug naar de auto kwam ik een Rasgenoot tegen. Wel een oudere variant, maar ik stond er toch wel even van te kijken. Gelukkig was dat wederzijds en we toonde beide even hoe goed een collie is met de kat uit de boom kijken. Na een leuke kennis maken liep mijn rasgenoot verder met zijn vrouwtje. Maar hij liep de andere kant op! Dus daar stond ik dan. Ik had 2 opties. Optie 1: Meelopen met mijn rasgenoot en nog heel veel plezier hebben. Optie 2: Met mijn vrouwtje mee, die stond te springen met een zakje rodi worst in haar handen. Jullie snappen dat dit een heel erg moeilijke keuze was. Ik besloot mijn rasgenoot te volgen, maar mijn vrouwtje bleef maar springen en dansen. Het was zo verleidelijk.. Ik wilde de rodi worst en mijn enthousiaste vrouwtje, maar wat als ik die Collie nooit meer tegen kwam? Toch koos ik voor mijn vrouwtje en ik stormde op haar af. Waar ik overladen werd met rodi worst. Het was de goede keuze en we liepen samen terug naar de auto.
Sorry maar dit was het al weer. Vrouwtje zegt dat mijn computertijd erop zit (volgens mij wil ze gewoon zelf op HP).
Nog even een afscheids foto dan maar.

Doeidoei



3 doggies











