Een moment waarop wij in een lachstuip schoten terwijl je eigenlijk niet moet reageren.
Onze pup, een Jack Russel van 12 weken, wil erg graag op schoot en knuffelen. Natuurlijk is het zo dat niet hij bepaalt wanneer dat mag en kan maar wij. Dus als Bliksem om aandacht gaat piepen bij mijn voeten omdat hij op schoot wil dan negeer ik dat en schenk er geen aandacht aan. Na een paar seconden heeft hij dat door en gaat vervolgens naar zijn mand of bench om te gaan dutten. Ook in dit geval ging ik ervan uit dat dat de volgorde zou zijn.
Ineens is daar het geluid van schuivende 'meubelstukken' en een gegrom van Bliksem. Wat blijkt, hij heeft zijn mand opgehaald, sleept die door de hele kamer, zet de mand bij mijn voeten en gaat er in liggen met een blik van 'nananana, lekker toch mijn zin'.
Natuurlijk is dat niet iets wat gewoonte moet worden maar wij konden ons lachen niet inhouden.
Gewoon even een zonnetje op een druilerige zondagmorgen 
--
Cor



3 doggies







